Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Przedświt

FaLcorN
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

FaLcorN

FaLcorN

Opublikowano
Opublikowano

Od blisko, po daleko,
od daleko, po blisko.
Ty i ja — jeszcze czas,
stabilnie i ślisko.

 

Życie nam już planuje,
czuję — albo nie czuję
i nie wiem co jest za rogiem,
oby Anioł z Bogiem,
jak w piosence.


Tyle jest kwiatów,
mogą być dla Ciebie,
ale uschną mi jak ręce
i w piach pójdzie serce.
Zostaniemy w wierszu —
jak list w butelce.


Wiem, że się zbliżam do Ciebie,
albo znów sam do siebie.
Myśli gonię do wyspy słów.
Bez koła twoich ramion —
jak sztanga utonę.

 

Dlatego jeśli chcesz,
pozbieraj mnie jak deszcz.
Prawdą dwa serca łącz,
po prostu ze mną bądź.
Ulewy niestraszne i mgły — 
gdy liczę się ja i Ty.

7
  • Odpowiedzi 49
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Popularne posty

FaLcorN
FaLcorN

Od blisko, po daleko, od daleko, po blisko. Ty i ja — jeszcze czas, stabilnie i ślisko.   Życie nam już planuje, czuję — albo nie czuję i nie wiem co jest za rogiem, oby Anioł z

APM
APM

@FaLcorN Stabilnie, a jednak ślisko. A co będzie jak przyjdzie mróz i śnieg, a za rogiem otworzą lodowisko? I z deszczu zrobi się sopel lodu czy starczy sił do kochania bez powodu?

Radosław
Radosław

" bez koła twoich ramion -  jak sztanga utonę "    Ładnie podane, ale bardzo zgubne i obciążające dużym ciężarem podmiot westchnień. Oby to nie była rozgrzewka pod nieskuteczne rwanie

APM

APM

Opublikowano
Opublikowano

@FaLcorN Stabilnie, a jednak ślisko.

A co będzie jak przyjdzie mróz i śnieg,

a za rogiem otworzą lodowisko?

I z deszczu zrobi się sopel lodu

czy starczy sił do kochania bez powodu?

 

jakoś zainspirowałeś mnie do napisania tych linijek...

2
Radosław

Radosław

Opublikowano
Opublikowano

" bez koła twoich ramion - 

jak sztanga utonę " 

 

Ładnie podane, ale bardzo zgubne i obciążające dużym ciężarem podmiot westchnień. Oby to nie była rozgrzewka pod nieskuteczne rwanie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Powodzenia

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witalisa
      L2

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam
    • Tyrs
      Bo wszystko to

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Bo wszystko to   Mróz.   Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki -  z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu.  Ale to banalne.   Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka,   rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej,  jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć,  utkana z powietrza, krasna,  która czeka. W tabletkach,  sznurze.  W insulinowym koncercie  na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie,   na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu  za oknem. Moja i moja, moja  własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić.  Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard,   mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem  z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym,  tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc  z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do -  od bramy kutej do bramy – wejście od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy  na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem,  świadkiem nieprzespanych nocy.  Obudzi się do zbawienia – naiwne.  Oto jest słowo Pańskie.   Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima,    o którą pytasz, Reniu.   Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie  przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie  rezonansu. Co zostanie  prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra.  Twoje życie K.  staje się nieznośne.  Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna.  Wszystko to rozważyła.  ponieważ żyjący wiedzą, że umrą.    Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach.  
    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję.  
    • Charismafilos
      Przedświt

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      a to zgoda mistrzu!
    • Bożena Tatara - Paszko
      Do pewnej "osoby lewackiej"

      Przez Bożena Tatara - Paszko · Opublikowano

      @hollow man Dziękuję za czytanie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...