Jagna z cyklu PoPlonie

[Gosława]

byłam ci ja piękną liliją wonną
lgnącą do dłoni
pamiętasz jak plotłeś moje włosy
w cienkie kłosy
utykająca zielone źdźbła i powoje
tam gdzie z rozchełstanej halki
wystawały sutki

czym że ci zawiniłam kochany
że plwasz na mnie i ganisz
jak psa bezpańskiego kopniakiem przeganiasz
nie zasłonisz już więcej sukmaną
przed wścibskim wzrokiem plebana

tak niedawno jeszcze nawijałam na palce
kordonki babiego lata
rozmiękczałam na  podniebieniu zielone pędy traw
by później język w język spleść nasze losy
w głośnym pożądaniu

dziś gnój oślepił twarz
smrodem omiótł wynędzniałą sławę
gruda po grudzie spada na głowę
złe słowo

w strzępy porwane zapewnienia
że kochasz i wszystko co twoje jest moim

 

 

Edytowane wczoraj o 17:05 przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[Leo Krzyszczyk-Podlaś]

@Gosława druga połowa przemawia do mnie mocniej.

[Gosława]

@Leo Krzyszczyk-Podlaś bardzo dziękuję za czytanie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - wiersz zachwyca - super - 

                                                                  Pzdr.serdecznie.

 

[Gosława]

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję pięknie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam

[Simon Tracy]

@Gosława Widzę kontynuacja losu kobiet upadłych. 

[Berenika97]

@Gosława

W Twoim wierszu jest niezwykła intensywność obrazowania - od delikatności lilii i babiego lata po brutalność gnoju i kopniaków. Ta droga od czułości do poniżenia jest wstrząsająca. Kontrast między "nawijałam na palce kordonki" a "gruda po grudzie spada na głowę" rozdziera serce. To wiersz o miłości, która zamieniła się w upokorzenie. O kobiecie sprowadzonej z roli ukochanej do "psa bezpańskiego". Mocny przekaz. 

[hollow man]

@Gosława

Brutalne, że wyć się chce.

[KOBIETA]

@Gosława

 

wiersz, który dotyka…i doskonale oddaje obłudę rzeczywistości :) 

pozdrawiam Ciebie ciepło Gosławo z całego, kobiecego serducha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.