strumieniówka domykająca

[hollow man]

muszę odbić się od siebie
znaleźć podmiot do wyśpiewania
tej gruźlicy i olśnienia
może wyrazi wszystkie rzeczy
i nic nie pasuje czasem ten bezsens
daje posmak prawdy na swój albo nasz temat
nie odbijamy się wprawiamy w ruch
tworzymy w tej samej przestrzeni
która nie mieści się
w rozumieniu ani w strachu
będę udawał przecież wiadomo
że uciekamy z wydrążonych miejsc
w potoki słów z szaleństwem obeznanych staję się źrenicą
przez którą wpada światło dłoń na brzuchu pulsuje miarowo
gdy próbujesz złapać oddech
zostawiłem niedomknięte drzwi
na wypadek gdybyś chciała wejść
na wypadek gdybyś zapomniała się bać
łuna zabija gwiazdy
miasta płoną w rytmie stroboskopów
ultrafioletowe spojrzenia
widziałem cię na korytarzu
nie patrzyłem uśmiechnąłem się
plastikowymi wargami
nie widać horyzontu
nieodległych spojrzeń
i śliny na wargach
lepiej wysiąść
tuż przed ostatnim stopniem
gdy deszcz zrasza twarz
nie myślisz że to obraza
wynosisz moll w dur
przestrzeń zamyka gardło
prosi o trochę miejsca
bo znów płaczesz do środka
w głąb tchawicy
dalej do żołądka
i czakr
których przecież nie rozumiesz
nawet nie czujesz
nieba błękitne
zmieniają się w kopuły tlenowe
światłoczułe muchy
uciekają przed teleskopami
i tak złapią je
w siatki zaprzeszłych zdarzeń
nie będą metaforami losów
ani kaprysów
który to już raz kilometr pod ziemią
trzeszczące belki
śpiewają
jeszcze chwila
jeszcze
powietrze drąży żyły
naturalna substancja wisi biały nerw
ty i twoja wyuczona gra
przewleczony wyglądasz nawet śmieszniej
ale uważaj zapada się świat

[andrew]

@hollow man

...

a wystarczy 

nasycić 

codzienność kolorami 

dla siebie 

dla niej

dodać barw jakie lubi

przystroić słowami 

na które czeka 

czekają wyglądają 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[hollow man]

@andrew 

Wystarczyłoby, Andrzeju. A tu tylko destrukcja, choroba i śmierć ;)

Dziękuję za ten ważny kontrapunkt.

[Berenika97]

@hollow man

Ten potok świadomości wprost wciąga - jakby ktoś próbował złapać coś nieuchwytnego w biegu myśli, gdzie każde słowo odpycha się od następnego, a jednocześnie tworzy coś większego niż suma jego części.   Ale bardzo smutnego. 

 

[hollow man]

@Berenika97

Materiału na dwa wiersze i parę miniatur, ale musiało popłynąć właśnie tak. Czyli masz poczucie, że jest bieg myśli, że czuć to tempo i wersyfikacja wymusza szybkie czytanie? Świetnie.

Smutek? Niech będzie i smutek zamiast pustki. 

 

[truesirex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Fajne połączenie duchowości z cielesnością :)

 

Podoba mi się ten strumień świadomości czytając go czuję jakbym sie w nim zapadał.

 

Pozdrawiam serdecznie 

[hollow man]

@truesirex

Dzięki. Wciąż jednak liczę, że ktoś powie, że to nie strumień tylko ściek ;)