Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dawniej tylko

wzniesieni mistrzowie

jogini medytujący latami

ci z ceremonii ayahuaski

lub grzybków amanita muscaria

peyotl’a Castanedy z nauk don Juana 

rytualnych transów szamanów 

unoszonych dźwiękami bębnów 

 

w tej rytualnej ciemności

Ich oddech stapiał się z eterem,

dotykał  zbiorowej świadomości,

poza czasem, poza słowem, poza ciałem.

 

Dziś wystarczy, co już każdy wie 

aplikacja Czat GPT 

Edytowane przez Annie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Annie

Mam wrażenie, że problemem tego tekstu jest konstrukcja zdaniowa. Całość czyta się jak jedno bardzo długie zdanie, które nie domyka myśli rozpoczętej w pierwszym wersie „Dawniej tylko”. Brakuje wyraźnego zamknięcia tej frazy.

Tekst zyskałby na klarowności, gdyby był oparty na trzech zdaniach: pierwsza strofa z domknięciem, druga, która jest spójna i dobrze napisana oraz wyraźna puenta.

Wyliczenie w pierwszej części może być zaletą, ale przez nagromadzenie nazw obcych jest dość ciężkie w odbiorze. Puenta natomiast nie tyle domyka wiersz, co go rozmywa. 
Pozdrawiam. 

Opublikowano

@TectosmithDzięki za pochylenie sie nad tekstem. Właśnie, muszę nad nim jeszcze popracować, dlatego uwagi mile widziane, no i dlatego dałam do warsztatu :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm, możliwe. Idea i pomysł na wiersz był taki, że AI staje się dla nas „polem zbiorowej świadomości” wirtualną Kroniką Akaszy. 

Pozdrawiam serdecznie

@Charismafilos oby nie za dużo :)

Pozdrawiam

Opublikowano (edytowane)

Ludzie od zarania dziejów próbowali, jak napisała Ewa Lipska, podglądać nogi świata.

Wymienione w pierwszej cząstce wiersza sposoby odnoszą się do eksploracji różnych form duchowości, czyli do poznania np. przez osiągnięcie alternatywnych stanów świadomości (narkotyki).

Obecnie duchową wędrówkę umysłu zastąpiła kognicja usytuowana w sieci neuronowej.

Czy jedno może być substytutem drugiego?

Ostatecznie szamani, medytujący mnisi, szukali czegoś, co wykraczało poza ludzki aparat pojęciowy i poznawczy, a AI jednak, choć przetwarza informacje w zaskakującym tempie, ma dostęp tylko do takich zasobów, do jakich człowiek ją dopuści.

 

Edytowane przez tie-break (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Trochę jak o tym kocie od Szymborskiej
    • @Berenika97 Tak. To tak jak grasz w szachy i wiesz, że widzisz i rozumiesz jedynie część, pojedynczą warstwę trójwymiarowego obrazu. Ale masz też przeczucie, że na innym poziomie ziarnistości i zoomie, do którego nie masz dostępuu - ten sam obraz wygląda inaczej. I do tego dostajesz jeszcze przeczucie... Że to wszystko rozrasta się rizomatycznie w różne ścieżki. A gdy tak jest w wierszu... To okazuje się, że przy każdym nowym czytaniu zaczynasz odkrywać w sobie tę pustkę, którą wiersz zaczyna wypełniać zawsze jednak, z definicji pozostawiając brak, który nadal będzie pytał. Jeśli wiesz co chcę powiedzieć...
    • jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić zacznij natychmiast jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie prześlij ją dalej jeśli zakopiesz to głęboko i przyklepiesz nic nie urośnie   znaki i gesty wschodzące przypływy senne w pęku klucz przywieszony jako ten nie wiadomy czy jest od czegoś być może od złotej komnaty   słucham jak do mnie mówisz moje ciało słucha staje się wielkim uchem które odczuwa jak dotykasz brzmieniem wtulony bezpieczny   i rozciągam ten sen po noc piję z nim kawę czarne pokruszone ziarna zalewam wrzątkiem   i na powrót w tym pęku noszę cię przy sobie   jeśli naprawdę chcesz za mną tęsknić bądź w tym mocniej jeśli trudno ci żyć bez myśli o mnie zajmij się nią lepiej jeśli zakopiesz głęboko i przyklepiesz czy wybaczysz sobie
    • Bezruch. Kto wie czy to dobre, czy złe? Jeśli przejściowe to oczyszczające, to nawet wymagane, ale na dłużej... kto wie? Każdy przypadek zapewne jest inny.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pełni jesteśmy monologów, to leży w naturze człowieka, tak samo jak dualizm, który często wyciszamy czyjąś obecnością. Interesujący wiersz.   Pozdrawiam:)
    • @APM kiedyś bawiłem się plamami tuszu na kartce , fajna zabawa
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...