Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
DawidMotyka

DawidMotyka

bławatek chce śmiać się dorzecznie
tu dźwięcznie tu tudzież grzecznie
a kaczeńce nie chcą się kłaniać
tu miłość się musi doganiać

bratek zaś kocha się zawzięcie
do rąk oczywiście pnięciem
a Lilie są słodkie niczym miód
ożywcze jak to cud

jeszcze te Konwalie chcą sobie śpiewać
miałczeć i ciepłem dogrzewać
jeszcze i róże wołają się na wskroś
chcą sobie pachnieć dostrzegać niby coś

a Tulipany nie chcą tej nagany
za swój byt wybrany
zaś Krokusy są złotem przykryte
swym żółtym bytem

a ten pan co złapał Jelenia
szuka kwiatów od korzenia
szuka miłości i radości
aby się w cieple nosić z wdzięczności

bo rodzi się moc dojrzewania
taka to ludzka słoneczna mania
bo rodzi się duża cierpka moc
miłosna jak stokroć z stu proc

i jeszcze stokrotka onieśmiela
płatkiem zboża się wybiela
jeszcze jej futerko zakochało
wielki uśmiech darowało

DawidMotyka

DawidMotyka

bławatek chce śmiać się dorzecznie
tu dźwięcznie tu tudzież grzecznie
a kaczeńce nie chcą się kłaniać
tu miłość się musi doganiać

bratek zaś kocha się zawzięcie
do rak oczywiście pnięciem
a Lilie są słodkie niczym miód
ożywcze jak to cud

jeszcze te Konwalie chcą sobie śpiewać
miałczeć i ciepłem dogrzewać
jeszcze i róże wołają się na wskroś
chcą sobie pachnieć dostrzegać niby coś

a Tulipany nie chcą tej nagany
za swój byt wybrany
zaś Krokusy są złotem przykryte
swym żółtym bytem

a ten pan co złapał Jelenia
szuka kwiatów od korzenia
szuka miłości i radości
aby się w cieple nosić z wdzięczności

bo rodzi się moc dojrzewania
taka to ludzka słoneczna mania
bo rodzi się duża cierpka moc
miłosna jak stokroć z stu proc

i jeszcze stokrotka onieśmiela
płatkiem zboża się wybiela
jeszcze jej futerko zakochało
wielki uśmiech darowało



×
×
  • Dodaj nową pozycję...