Sara Teasdale - Zimowa Noc (A Winter Night)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Szyby w oknach od mrozu się skrzą,

Tej nocy zima jest przeraźliwa,

Okrutny jest księżyca blask, a wiatr

Niczym obosieczny miecz przeszywa.

 

Boże, w opiece swej bezdomnych miej,

Żebraków, co daremnie się błąkają.

Boże, miejże litość dla biedaków,

Gdy przez śnieg w świetle lamp się tułają.

 

Mój pokój jest jak czerwca wspomnienie,

Zasłonami ciepło otulone,

Ale gdzieś tam, jak bezdomne dziecko,

Płacze me serce z zimna skulone.

 

I Sara:

My window-pane is starred with frost,

The world is bitter cold to-night,

The moon is cruel, and the wind

Is like a two-edged sword to smite.

 

God pity all the homeless ones,

The beggars pacing to and fro.

God pity all the poor to-night

Who walk the lamp-lit streets of snow.

 

My room is like a bit of June,

Warm and close-curtained fold on fold,

But somewhere, like a homeless child,

My heart is crying in the cold.