Wokół dzieje się magia

[piąteprzezdziesiąte]

 

W małej wiosce nad jeziorem, gdzie tradycje były najważniejsze, zbliżały się coroczne święta ryb. Najważniejszym symbolem obchodów był karp — ryba, która według legendy przynosiła szczęście i dobrobyt.

 

Wojtek, chłopiec niezwykle ciekawski, spędzał wiele godzin nad jeziorem. Pewnego zimowego wieczoru zauważył coś niezwykłego — wielkiego karpia, który przemówił ludzkim głosem.

 

— Wojtek, potrzebuję twojej pomocy — powiedział karp. — Jestem strażnikiem tego jeziora, ale zły czarownik chce zatruć wodę i zniszczyć naszą wioskę.

 

Chłopiec zaniemówił, lecz szybko poczuł, że musi działać. Pobiegł do wioski, by opowiedzieć o spotkaniu, ale mieszkańcy mu nie uwierzyli.

 

— Karp nie może mówić — rzekła babcia Halina. — To tylko twoja wyobraźnia albo masz gorączkę. Daj czoło do ucałunku.

 

— Nie mam gorączki i przysięgam, że to prawda. — powiedział chłopiec.

 

Wojtek wracał nad jezioro, rozmawiał z karpiem i poznawał tajemnice tego miejsca. Karp wyjaśnił, że czarownik od dawna czyha na wodę, by zatruć ją i przejąć władzę nad okolicą.

 

— Musimy działać szybko — mówił karp. — Jeśli zatruje jezioro, wszyscy zginą z głodu.

 

Chłopiec zebrał grupę przyjaciół, którzy uwierzyli w jego historię. Razem z karpiem przygotowali plan obrony. Dzieci patrolowały brzegi, a karp uczył ich rozpoznawać znaki niebezpieczeństwa.

 

W dniu święta ryb nad jeziorem pojawiła się ciemna chmura, a woda zaczęła się burzyć. Zły czarownik zjawił się, gotów zatruć jezioro.

 

— To koniec waszej wioski! — krzyknął, unosząc czarną różdżkę.

 

Wtedy karp wyskoczył z wody i przemówił donośnie:

 

— Nie pozwolimy ci zniszczyć tego, co kochamy!

 

Gdy Czarownik podniósł dłoń z różdżką karp ponownie wyskoczył z wody i uszczypał go w nos.

 

Mieszkańcy, widząc odwagę karpia i determinację dzieci, dołączyli do walki. Dzięki magii karpia i jedności wioski pokonali czarownika i ocalili jezioro.

 

Od tej pory karp przemawiał ludzkim głosem tylko do tych, którzy wierzyli w magię i dobro. Wioska żyła w pokoju, a tradycje i natura były nierozerwalnie związane.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Gosława]

A ja lubię bajki i legendy 

Bo one karmią we mnie to wewnętrzne dziecko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Robert Witold Gorzkowski]

@piąteprzezdziesiąte lubię bajki. 

[MIROSŁAW C.]

"Na Wojtusia z popielnika..."

Wpisuje się w klimat świąt  :)

Pozdrawiam. 

[piąteprzezdziesiąte]

@Gosława @Robert Witold Gorzkowski @MIROSŁAW C.

Ślicznie dziękuję Państwu za czas z bajką, bo ja bajki po prostu uwielbiam.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.