Poranek

[A.Between]

Budzę się —
nie wstaję z łóżka, tylko słucham,
jak dzień przegląda się we mnie
niczym w zmatowiałym lustrze.

 

Kawa i prochy
— za wszystkie przeżyte lata.
Samochód czeka pod domem
jak milczący świadek zobowiązań.

 

Chwila samotności —
która dziwnie cieszy.
Spojrzenie w niebo:
ptaki, obłoki, obietnica spokoju.

 

W domu gitara,sto wierszy w niedokończonych szkicach.

Łódka, wędki pochłonięte przez pętlę czasu,  co zawsze wraca,
ale nigdy w tej samej wersji