Jan Chrzciciel w więzieniu

[ŻwirekTenDobry]

Ciemność spowija jego celę

Tylko ochrypły od wołania

Głos zdradza że ktoś tam

Jest Ale nie narzeka na głód

 

Antypas go lubi

 

Czasem krzyczy wzywając

Tetrarchę Galilei do nawrócenia

A on wsłuchuje się

W zachrypnięty Głos Nazirejczyka

 

Antypas lubi jego Głos

 

Przysłuchuje się jego uwagom

Przytakuje grzecznie biorąc do serca

Ten Głos pustyni nieujarzmiony

Choć ograniczony kratami celi

 

Herodiadę ten głos drażni

 

Gdy Herod zasypia na tronie

Mówi przez sen krzyczy

Boi się tego Głosu

Wie że on nie mówi od siebie

 

Herodiada myśli jak uciszyć nieuciszalne

 

Z piwnicy dobiega głośne Szema

Poruszając sumienia

Które zdawałoby się

Nigdy nie zostaną poruszone

 

Herodiada modli się o spokój

 

Lecz Jahwe nie sprzyja

Modlitwom cudzołożnej

Tej która sprzedała się

Władzy i pieniądzom

 

Herodiada tylko to ceni w życiu

 

Herod nigdy nie widział

Wartości w metafizyce

Zna bogów olimpijskich

Ale nie przywiązuje wagi do nich

 

Jednak Głos Jahwe dobiega z celi

 

Herodiada nie sypia nocami

Myśl o ciemnej celi nie daje

Jej spać Robi jej się niedobrze

Na myśl o poplątanych włosach Jana

 

Herodiada dba o swoje włosy

 

Swoje piękno zawsze uważała

Za swoją broń której nigdy

Nie bała sie używać

Opasły Herod stał się niewolnikiem

 

Herod stał się niewolnikiem namiętności

 

Jan z głębi celi nawołuje

Do nawrócenia i poprawy

Do miłości Boga i bliźniego

Herodiadę drażni to gadanie

 

Herodiada kocha tylko swoją córkę

 

Miłość ma wymiar użytkowy

Herod stał się narzędziem

Nieruchomo wbił oczy w

Kształtne ciało młodej dziewczyny

 

Tetrarcha nie przewidział swojej słabości

 

Głos woła z ciemnicy ale

Już niedługo myśli Herodiada

Utnie nigdy nie cięte włosy

Zakończy nigdy nie milknące wołanie

 

Nie wie tylko

           Że proroka nie da się uciszyć

[andrew]

@ŻwirekTenDobry

Słabości,

gdyby nie one,

jaki byłby dziś świat ,

jakim byłbym ja.

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia