Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@KOBIETA

 

 

W Twojej ciszy

 

 

 

w Twojej ciszy odnajduję siebie 
jakby noc odgarniała włosy ze światła
a między nami drżał
ten sam ukryty oddech

 

Twoje słowa spływają po mnie
jak ciepła mgła nad miasto


i nagle ciemnosć przestaje być ciemna
bo niesiesz w niej blask
ktorym mnie dotykasz

 

 

 

słodkiej Dominice :)
 

Opublikowano

@Berenika97

 

Bereniko.

 

dziękuję Ci za ten komentarz.

 

czytając go, miałem wrażenie, że ktoś otworzył okno w dusznym pokoju.

 

nagle powietrze zrobiło się lżejsze, a świat jakby się odrobinę uśmiechnął.

 

masz niezwykły dar widzenia rzeczy w ich prawdziwych barwach - nawet kiedy piszę o mroku.

 

Twoje słowa są jak taki mały, własny kubek ciepłej herbaty, niby  nic wielkiego, a jednak człowiek po niej wraca do siebie.

 

 

dziękuję Ci za to :)

 

bardzo :)

 

 

Opublikowano

Bardzo mnie ten wiersz poruszył 

Bardzo 

I masz rację że sieć jest taką pustynią po bitwie 

Ja taką bitwę swego czasu stoczyłam 

Myślę że obydwie strony zostały bardzo poobijane 

Jakoś tak trudno mi było przejść wobec tych słów obojętnie 

 

Opublikowano (edytowane)

@KOBIETA

 

dziękuję Dominiko :))))))))

 

 

 

 

 

@Gosława

 

 

znasz to z autopsji ?

 

to można Ci tylko współczuć.

 

bo można się pięknie bawić ale trzeba wiedzieć z kim się bawię.

 

dziękuję Reniu :)

 

 

 

 

 

@iwonaroma

 

Iwonko.

 

zawsze zza pleców człowieka może wyleżć to drugie ja.

 

warto siebie samego trzymać na krótkiej smyczy.

 

oby nigdy.....

 

dziękuję Iwonko ;)

 

 

 

Edytowane przez Migrena (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...