Gdy śnieg świat przykryje

[Alixx22]

Świat pod puchem już śpi 

Drzewa kołyszą swe dzieci 

Śnieg okrywa czuło budynki 

Zmęczone pośpiechem ulice

Nawet kamienie smutne i zimne

Spijają blask wieczornych gwiazd 

[violetta]

@Alixx22 jest jasno:)

[tie-break]

@Alixx22 Układasz w tym wierszu obok siebie obrazy, jak zdjęcia, jeden obok drugiego.

Usypianie dzieci przez drzewa (w kontekście śniegu, który staje się miękką, delikatną pościelą) brzmi świeżo, później robi się trochę banalnie.

Poza tym odnoszę wrażenie że brakuje w tekście wewnętrznej struktury, która by połączyła te metaforyczne puzzelki w jakąś scalającą refleksję.

Gdzie jakaś puenta?

 

W trzecim wersie powinno być"czule" tzn. z czułością...

 

Edytowane 27 Listopada 2025 przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Alixx22]

@tie-break Dziękuję za bardzo szczegółowy komentarz. Postaram się nad tym popracować.

[Tectosmith]

@Alixx22

To bardzo ładny, spokojny obrazek. Podoba mi się ta miękkość, z jaką opisałaś zimowy wieczór — nic na siłę, tylko delikatne światło i wyciszenie świata. Daje to naprawdę przyjemne wrażenie zatrzymania.

Piszesz w sposób, który się dobrze czyta. 
Pozdrawiam serdecznie.

[Alixx22]

@Tectosmith Bardzo dziękuję. Takie komentarze bardzo mnie motywują do dalszego tworzenia :)