***(w dzieciństwie)

[Adam_Szadkowski]

w dzieciństwie
widywałem siebie w najgorszych sytuacjach

potrąciłem nauczycielkę z pięknym biodrem
i uciekłem z miejsca zamaszystym krokiem
by wrócić w glorii ucznia marnotrawnego

innym razem

zapaliłem las
włosów knieja opaliła się twarzą ognia
bawiłem się w zwierzątko wyskakujące z nory

kiedyś

spadłem deszczem ulewnym płaczem
ulice topiły się w domysłach
mamusia mnie uratowała
i nie poszedłem do szkoły

w najgorszym razie
byłem dzieckiem sprytnym

dziś
ziemniak utknął surowizną w gardle
gdy chciałem dwie kreski więcej

[Seweryn Muszkowski]

Istotnie, można śmiało zarzucić autorowi brak rytmu, narracyjny charakter i (przeciwnie) niewiele, (a w niektórych miejscach w ogóle brak), poetyckiej nutki.

Za to sam temat ciekawy. Przypomina mi "Pierwsza fotografia Hitlera" W. Szymborskiej. Z tą różnicą, że w twojej twórczości obceny jest trochę inny duch, który każe wracać, czytać i znajdować nauki, wypływające z niej (na pewno związane jest to z solidarnością pokoleniową). Ostatnio, drobiazgowo analizujesz najboleśniejsze problemy współczesnego świata. I tutaj przypominasz Wojaczka. I znowu: jakby on pisał wraz z Różewiczem. Jest to albo charakterystyczne, bądź nie. Czas pokaże.

Mi osobiście ta forma kompletnie nie odpowiada. Jesteś zbyt chłodny, lawirujesz pomiędzy wyważoną ideą a czymś takim, co posiada nauczyciel, ojciec. Tak jakbyś chciał być jednocześnie konserwatyny i liberalny. Gdybyś był politykiem, powiedziałbym o tobie "populistyczny lider". Jakby to była wiwisekcja.. nie poezja.

Trochę już znam twoją twórczość, więc stąd ta śmiałość.

Pozdrawiam.



[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 02-10-2003 23:15.[/sub]

[Dotyk]

Bez oglądania się na twórczość Adama Adamie -
wszystko odpowiada mi nadzwyczajnie

kiedyś

"spadłem deszczem ulewnym płaczem
ulice topiły się w domysłach
mamusia mnie uratowała
i nie poszedłem do szkoły"

To jest rewelacyjne:)

rzeczywiście - w najgorszym razie byłeś dzieckiem sprytnym

pozdrawiam

[agnieszka puczynska]

polubię ten tekst za inność na pewno, za nieprzewidziane wersy i sentyment, jakim darzę ten czas...
Połączenie Adama i Ewy:) Już tłumaczę- męska zwięzłość poddana kobiecej intuicji i wylewności mylonej z gadulstwem - na temat
uniwersalny i ciepły - bardzo mnie zaciekawiło to połączenie;
pozdrawiam, agnieszka

[Dorma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poniekad sie zgadzam z Panem Oyey-em.Chyba za duzo tu narracji.

Ale ogolnie wiersz mi sie podoba.Lubie takie , ktore opowiadaja jakas historie..Twoje wiersze Adamie maja to do siebie ze sklaniaja ( przynajmniej mnie do refleksji

[Aneta Paradysz]

Podobno surowe warzywa są zdrowsze ;)
Widocznie nie byłam sprytna, nie znałam „gorących” zalet ziemniaka...Ty też już nie próbuj, nie jesteś dzieckiem.

Czasami wstecz spojrzeć jest trudno – a w przyszłość..?...jeszcze bardziej ?

Pozdrawiam
Aneta