Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

popatrz na horyzont

jesień barwą kusi

liście ozdabiają

parkowe spacery

 

popatrz na horyzont

lato za drzwiami

wspomnienie się budzi

zostanie z nami

 

popatrz na horyzont

listopad się kłania

święto zmarłych puka

jesień mu się kłania

 

popatrz na horyzont

jesień nadzieją

pachnie wieczór

kominkiem zaprasza

 

popatrz na horyzont

płacz na uśmiech

zamień jesieni

się ukłoń

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj - zgadzam się z tym listopadem - ciężki i smutny miesiąc - 

                                                                                                            Pzdr.serdecznie.

@Adam Zębala - @Simon Tracy - @Rafael Marius - @FaLcorN

@huzarc - dzięki - 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • mata  to  auto  o  tu  a  o  ta  tam
    • Drabble     Smutek ogarnął miasteczko. Został zastrzelony ukochany szeryf. Nawet zamknięci w więzieniu, łezki uronili na pryczę. Nic dziwnego, gdyż trzeba uczciwie przyznać, iż św. pamięci, był przyzwoitym człowiekiem. Starał się każdego sprawiedliwie osądzać, bez względu na jakiekolwiek aspekty przynależne. Czy można domniemać, że w czasie pogrzebu na parkingu przed cmentarzem, była kupa przyjezdnych dyliżansów i pustych koni. Można. Ponadto niejeden w tym dniu, z uwagi na szacunek dla zmarłego, nie strzelił bliźniemu w plecy.                                                               ? –– Spójrz synku. Widać sens twojego taty. –– Gdzie? –– Tam wysoko. Gwiazda z nieba wystaje. Symbol tego jakim był człowiekiem. –– A z ciebie mamusiu, co będzie wystawać, gdy umrzesz?
    • Portal otwiera się tylko na ułamek chwili.   Gwiazdy strzelają, rozgryzane pomiędzy zębami jak ziarenka maku.   Pękają, rozlewając się po ustach galaktycznym sokiem.   Połykasz je powoli, by zatrzymać ich smak na dłużej.   I budzi się obsesja — by móc nimi zawładnąć w środku.   I zatrzymać je po zmroku, by nie obudzić się w ogóle.
    • @Poet Ka   Dzięki!  Na razie nie mam do niego dostępu, bo właścicielką jest wspomniana już przeze mnie ciocia. Obiecała zrobić skany i mi je przesłać, ale ciągle nie ma czasu. :))) 
    • @Poet Ka   Chętnie coś takiego przeczytam, może coś konkretnego masz na myśli? 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...