Adoracja

[E.T.]

nie mówię o tym głośno

ale chciałabym żebyś patrzył na mnie

jakbyś dopiero co mnie poznawał

i rozczesywał moje włosy palcami

bo chcesz mnie ukoić

 

robił mi zdjęcia 

kiedy cię o to nie poproszę 

ale akurat wtedy kiedy dla ciebie

jestem najpiękniejsza 

 

dawał mi kwiaty by zrobić mi przyjemność 

i byś mi przeszkadzał gdy gotuję obiad

 

chciałabym byś zaparzył dla nas kawę 

by to wystarczyło

by przychodziło bez wysiłku 

by było oddychaniem

by było życiem

 

[Alicja_Wysocka]

@E.T.To chyba nie trudne - a On powinien zapytać, tylko tyle?.

To coś jak: 

     Jednego serca! tak mało! 

(...)A jednak widzę, że żądam za wiele!   (A. Asnyk)

[E.T.]

@Alicja_Wysocka Z zasady tak jak się umie jest prostsze. Tak jak potrzebuje ta druga osoba jest często wyzwaniem.

 

Wychodzenie poza siebie, swoje ja, poznanie, uwielbianie - adoracja.

[viola arvensis]

@E.T. ładne te pragnienia ubrane w wiersz. Calkiem realne się wydają a jednak dla wielu odległe jak stąd do kosmosu.

[E.T.]

@viola arvensis Dokładnie tak. Niestety tak.

[Leszczym]

@E.T. Tekst wydaje się nieco prosty, prostolinijny, ale ładny, to ładne wiersze są :)

[E.T.]

@Leszczym A dziękuję :) Chciałam, aby był prostolinijny, żeby to, czego podmiot liryczny potrzebuje było banalne.

E.T.

[Leszczym]

@E.T. Żeby to chociaż było łatwe i banalne :) Nie jesteś sama w tych pragnieniach podmiotu lirycznego :)