Marzenie

[Beata Michalec]

Jak gołębica
Otulasz ciało ramionami
W niemym geście strachu

Odsuwasz od siebie światło
Na odległość
Zaciśniętych pięści

Schwycona w sieć zwątpienia
Nie wierzysz
Swej kobiecości

Zrobiłaś interes swojego życia
Tkanki
Wymieniłaś na czas

A od jutra będziesz
Rozśmieszać motyle
I obłaskawiać burze

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Podoba mi się to, że każda strofa mogłaby teoretycznie stanowić oddzielny wiersz, a zespolone stanowią coś naprawdę niezwykłego. Czytając odkrywa się coraz to nową rzecz. Bardzo mi się podoba, szczególnie zwracam uwagę na dwie ostatnie strofy.

pozdrawiam /Arek

[Amras_Elensar]

Lirycznie, w miarę schludne strofki, ale jakoś do mnie nie przemawia. Może wynikia t z mołej nikłej empatii:) Trudno się wczuć w kobietę.:)
Zatrzymałem się dłużej przy trzeciej strofce... dobra:)

Pozdrawiam

[Beata Michalec]

Dziękuję , mam nadzieję że mojej muzie jest równie miło czytać Wasze komentarze, serdecznie pozdrawiam

[stanislawa zak]

Beato, schwycona żle sie czyta, poza tym wiersz ciekawy- kobiece nutki.pozdrawiam

[Beata Michalec]

Hmmm , więc może złowiona ?
Dziękuję za podpowiedź i pozdrawiam