Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

O ironio!
Czy widzisz co robisz z ludźmi?
Jeśli tylko Cię opisać,
jeśli znaleźć między wierszami,
ludzie biorą Cię na serio,
czczą jak bóstwo
wierząc ślepo,
że nie staną się kaleką,
żeś właściwa.
O ironio!
Ludzi nie stać już
na logiczne rozumienie.
Od czytania
do przeczytania
jest długa droga,
okazuje się,
moja droga.
Od myślenia
do zmyślenia
dużo krótsza.
O ironio!
Czy jeśli ktoś,
przypuśćmy nawet poeta,
uczyni jakoby nietakt
pisząc o Tobie
jawnie i nieskrycie
utrudni sobie życie?
O ironio!
Pisząc o Tobie wiersz,
ty dobrze o tym wiesz,
dając ludziom do zrozumienia,
nie zdziałam nic.
To bez znaczenia,
bo ludzie już nie rozumieją,
nie mają na to czasu.
Więc może chociaż
opowiem dowcip-
niech blondynki się cieszą,
że ktoś o nich mówi.
O ironio...

Opublikowano

Wiem, wiem, to nie jest oda. Ale ten tytuł najbardziej wg mnie pasuje do tego wiersza.
Wiem też, że niekótrzy mnie za niego zjadą- wytrzymam. Krytykę przyjmę i rozważę.
Ale ja lubię ten wiersz. I już.

Pozdrawiam-
-blondynka:)

Opublikowano

dobry wiersz ciekawy i w ogole:) lecz troszke bym zmienila by tyle razy pewne wyrazy sie nie powtarzaly...pozdr...

Opublikowano

wiersz jest tak tragiczny że aż nie wiem co napisać....jest tu tyle błędów czysto formalnych, poza tym treść jest nudna, nie wnosi nic nowego, poza tym chyba to nie jest odpowiednie miejsce dla tego tekstu.....

jak pooddycham, wrócę i napiszę konkrety

agnes

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...