Brzytwa

[Amber]

 

drogi przyjacielu
któremu nie wychodzę naprzeciw
pojawiasz się jak superman

w krytycznym momencie
już wiem
że idziesz może nawet biegniesz

czuję twój oddech na ramieniu
musisz być bohaterem
ostatnią deską ratunku

w nieprzewidzianych okolicznościach

[huzarc]

@Amber

Subtelny, współczesny, pełen charakteru wiersz.

Nie potrzebuje ozdobnych metafor, bo jego siłą jest ton – ironiczny, czuły, prawdziwy.

[Nata_Kruk]

@Amber... bohater(ka) nie wychodzi naprzeciw, bo sam(a) potrzebuje pomocy...
W krytycznym momencie, może znaleźć się ktoś, dobrze, gdy przyjaciel, kto wręcz

podbiegnie z pomocą i będzie ostatnią deską ratunku, a potrzebujący chwyci się nawet...

brzytwy... bo, zakładam, że jednak taka osoba chce żyć.
Takie nieprzewidziane okoliczności uratowania kogoś, mogą stać się preludium

do barwniejszego życia. Oby zawsze.

 

 

 

Edytowane 31 Października 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Amber Wiersz pięknie oddaje paradoks przyjaźni – mimo że podmiot liryczny "nie wychodzi naprzeciw", czuje obecność przyjaciela tak intensywnie, jakby był tuż obok.To ciekawe odwrócenie perspektywy: zamiast aktywnie szukać pomocy, jakby wyczekujesz jej, niemal biernie, ale z pełnym zaufaniem. Świetne! 

[Amber]

@huzarc @Nata_Kruk @Berenika97 Cieszy mnie, że humor wiersza został pozytywnie odebrany. Pozdrawiam serdecznie.

[Tectosmith]

@AmberObrazy bardzo mi bliskie. Dostrzegam ironię, ale przez perspektywę moich doświadczeń gaśnie. Bardzo dobry wiersz dający wiele możliwości interpretacji. 

[Amber]

@Tectosmith  W tym wierszu jest prawda na granicy ironii, bo tak naprawdę to chyba rzadko kto chce być bohaterem i nikt nie chce być w sytuacji, żeby być raptownym. Dziękuję za czytanie i pozdrawiam serdecznie.