Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przychodzi do mnie

Piotr Rutkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Piotr Rutkowski

Piotr Rutkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

noc
kolejna noc
bez ciebie

ja
wciąż w tym samym miejscu tkwię
ty już w niebie

jak mam dalej żyć?
proszę
powiedz mi

jak znaleźć wyjście
stąd?
przestać liczyć dni

i tylko ptak
co przychodzi do mnie

przeklęty, czarny ptak
symbol wszystkich wspomnień

ten magiczny ptak
wiruje w mojej głowie

Zatracam się.

Paulettta

Paulettta

Opublikowano
Opublikowano

noc
kolejna
bez ciebie

ja
wciąż tkwię
ty już w niebie

jak dalej żyć?
proszę
powiedz

jak znaleźć wyjście
stąd?
przestać liczyć

i tylko ptak
(przychodzi do mnie)

przeklęty, czarny
moje wspomnienia

ten magiczny ptak
wiruje w mojej głowie

Zatracam się

________-
takie małe przekrety zrobiłam, co ty na to?

Piotr Rutkowski

Piotr Rutkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

bardzo ciekawe zmiany...nie powiem:) ...trudno mi coś dotknąć w tym moim teksciku, bo to tekst piosenki, pod muzykę i już "żyje" oficjalnie.Zamieściłem bo chciałem tylko sprawdzić reakcję, może ktoś się jeszcze wypowie...

Jedno jest pewne, ciężko by było wyśpiewać twoją wersję, ale dzięki...pomyślę coś.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszczym
      Gwizdanie

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję :)
    • Jacek_Suchowicz
      może to nie był deszcz

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @andrew On zauważy każdego deszczem  słońcem  i mrozem da co potrzebne kolego a nawet czasami podpowie   pomoże fartem przypadkiem szczęściem przygodą  i losem i dobra twojego pragnie więc chwal Go  czynem i słowem :))
    • violetta
      Mizoandryczka

      Przez violetta · Opublikowano

      @Marek.zak1 nie zrezygnowałabym z anioła:)
    • andrew
      może to nie był deszcz

      Przez andrew · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Benjamin Artur
      Wyznania wierszopaty

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Wierszopata   łopatą wyrzuca z siebie nagromadzone słowa.   Warstwa po warstwie usuwa je z siebie. Żeby nie powiedzieć — pozbywa się swoich neologizmów, odkładanych przez lata.   Podrzuca je mądrze drzewom. Te potem szumią lasem,   że te wszystkie słowa jakby bledną, że muszą więdnąć, odchodzić i opadać.   Wierszokrata   Łamie kości, rymem rzuca prosto w gości.   Kracze zgodnie, puszcza słowa na przechodnie.   Jak neuropaci, płaci blichtrem.   Rzadko szybko, często za nic.   Jak furiata. Pisze dużo, zwięźle splata.   Jest jakby inny, lecz tak samo obcy.   W świecie, który dopiero się wykuwa.   Pisarzoholik   Wywodzi się z holistycznej wizji pisania.   Z nieuniknionego dążenia do całonocnego pisania właściwego.   Świat przez całą noc jest pochłaniany w ogromnych ilościach.   W postaci obserwacji, obrazów, rozmów i słów,   przyjętych w różnych dawkach.   Po to, by o świcie został przetworzony na użytek swój i wszystkich spragnionych.   Rymokrata   Usychały z suchot klony w parku i skrzeczały czarne wrony we folwarku.   Że świat się kurczy i zawęża. Połykany jest on dziś jak wąż przez głowę węża.   O ziemio spopielona, kraczmy jak i one. O świecie nieskończony, ty masz przecie cztery strony.   Metaforysta   Matematyczno- rytmiczny Rymokrata.   Do niepogody ducha dodałbym gorącego uczucia.   Z ośnieżonych szczytów zimowego lata.   Zastosował wszystkie wzory na ułamek świata,   gdzie święte jęzory palą w grdykę jak metaxa.   Narodził się z popiołu spopielony Feniks i próbuje latać.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...