*** Pięć Minut

[Krzysztof_J.]

pięć minut
jeszcze zostało
ostanie minut pięć
jak to wszystko
i dlaczego tak się stało
że minut tych prawie zabrakło?
że minut mam tylko pięć?
aż pięć minut
zdawało by się - kupa czasu
lecz jednak
gdy piąta minie minuta
będe spóźniony o te
minut pięć i ucieknie
ostatni autobus do Ciebie
a Ty zostawisz mnie,
odlecisz bez pożegnania
w minucie szóstej...

do Włoch...


Wrzesień 1988
KJ

[anetzka]

Hmm..nie przypomina mi to wiersza,tylko jakieś osobiste wyznanie,żal,ból..nie moge tego skomentowac inaczej..pozdrawiam..i pewnie dlatego to jedyny komentarz..

[Krzysztof_J.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki,
Przewracając kartki w zeszycie z twórczościa poetyczną, znalazłem ten powyżej. Napisany dla ówczesnej Pani Mego Serca, [obecnie Pani Żona :) ], która wyjeżdżała na wycieczke do Włoch a ja stałem i nie mogłem sie doczekać na autobus na Okęcie. Nie wiem, nie sądzę żeby to miał być ból, ale napewno żal że nie zdąże się pożegnać.
Udało się jednak, autobus dojechał :)

Brak komentarzy przeżyję :):):), cóż, takie jest Życie.. :)

Pozdrawiam - KJ

[Dorma]

Hehe. tu widac jak bardzo poezja potrafi byc uniwersalna.Kazdy moze w niej odczytac cos innego..Podoba mi sie ..Tylko za duzo powtorzen

[Krzysztof_J.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki
Tak to prawda, poezja potrafi być bardzo uniwersalna. Ja pisząc staram się wydać z siebie daną chwilę, wiem, wszyscy piszący tak robią. Odbiór to już całkowicie sprawa indiwidualna.
Powtórzenia są jak najbardziej zamierzone. Możliwe że przez to cała forma traci na wartości, ale to tak dobrze brzmi w moich oczach i uszach i myślach.
Pozdrawiam - KJ