Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

IX Ogólnopolski Konkurs Literacki im. Anny Piskurz


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na prośbę organizatorów, publikujemy informację o konkursie:

 

Już tylko do 10 września można zgłaszać swoje utwory do IX Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Anny Piskurz. To wyjątkowa okazja, by młodzi autorzy z całej Polski zaprezentowali swoją twórczość i zmierzyli się z hasłem przewodnim tegorocznej edycji, zaczerpniętym z twórczości Patronki: „Rzuciłam dziś kilka listów w ogień…”. Zadaniem uczestników jest napisanie listu – literackiej interpretacji tego motta.

Prace oceni znakomite grono ekspertów: Dawid Jung, redaktor naczelny „Zeszytów Poetyckich” (przewodniczący Jury), Joanna Gronikowska, Dyrektor Biblioteki Publicznej Miasta i Gminy Witkowo, Irmina Kosmala, redaktor naczelna „Kuźni Literackiej” oraz Igor Frender, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Unii Literackiej. Sekretarzem i koordynatorem konkursu jest Aleksander Sieniuć.

Konkurs skierowany jest do uczniów szkół ponadpodstawowych (z wyłączeniem studentów i słuchaczy szkół policealnych). Każdy uczestnik może przesłać tylko jeden tekst, wcześniej nigdzie niepublikowany i nienagrodzony. Utwór należy przygotować w pliku pdf, doc lub docx, czcionką Times New Roman 14 pkt, interlinia 1,5 (do 10 tys. znaków ze spacjami). Praca musi być podpisana godłem (pseudonimem), a dane osobowe, zgody i informacje o szkole lub opiekunie należy wysłać w osobnym pliku.

Zgłoszenia przyjmowane są do 10 września 2025 r. na adres: [email protected]. Na zwycięzców czekają nagrody finansowe, rzeczowe oraz dyplomy, a autor najlepszego utworu otrzyma 1000 zł i publikację w „Zeszytach Poetyckich”. Wszystkie nagrodzone i wyróżnione listy zostaną również wydane w formie ebooka. To ostatni moment, by pokazać swój literacki talent i znaleźć się w gronie twórców, których głos wybrzmi podczas uroczystej gali finałowej w listopadzie!

Szczegóły:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A przecież możemy mówić sobie prawdę, rozum zabrania, a serce tęskni z niemocy Przecież mogliśmy rozmawiać szczerze nie tasując kart, nie czyszcząc lustra   Nie chowałbym się za roślinami, serialami i wakacjami, z tabletkami, którymi chcę przeżyć nasze rozmowy Nie tasując kart, razem przy ognisku powiedzieć wszystko co przychodzi do głowy   A przecież mogliśmy nie dzielić się na dwa zwalczające obozy, albo faszysta, albo lewak – wybieraj, wciśnij selfie maszerując na wybory i jak łasisz się do jednych czy drugich, piszesz systemowe wersy, byle lodówka oferowała ci z internetowych zdjęć kęsy i nie używaj rymu to nie modne i śmierdzi Częstochową i nie pisz w pierwszej osobie to mogą jedynie wybrani, a najlepiej niech słowa tworzy sztuczna inteligencja, wyśpiewasz je tylko dostając nagrody, pieniądze na ciuchy, żarcie, rozrywkę, podróże, seks, jak będziesz posłuszny wszystko to możesz mieć i możesz nie być robolem Bądź pięknym klasistą Od rasistów wyzywaj biedniejszych Zmieniaj make – up, nie czyść serca, bo na trzeźwo nigdy byś nie łamał pod kimś krzesła, nie czyść serca, bo jeszcze je usłyszysz   A przecież nie musimy tasować kart i różniąc się pięknie omijać lustra i kasyna, by nie rozłączyć serc nawet jak opadną ręce przez chwilową złość, bo nauczyliśmy się wybaczać i wreszcie jesteśmy jak Kiplinga człowiek bez przeszłości i broni, by nie stanąć znów przeciw sobie                            
    • I lodów zwód Oli...   A psy w las, a woda do was, a lwy - SPA.    
    • @vioara stelelor Czytam ten wiersz jak wejście w inny świat. Bardziej w pejzaż i obrzęd niż w bezpośrednie dotknięcie emocji. Czuć w nim Twoje zanurzenie w rumuńskim klimacie, w muzyce, w nocnej magii, w tym półśnie, który tak lubisz budować. Zostały mi pod powieką szczególnie te momenty, gdzie skrzypce zaczynają mówić głosami natury - to bardzo obrazowe i konsekwentnie poprowadzone. Widać wyraźnie, jak bardzo ten świat Cię teraz woła.
    • Ano, zające lodu dolecą Jazona.      
    • @Gosława taki chrupiący bochen chlebka lubię skórki mu powyrywać :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...