Gdybym mogła Ci coś dać

[Poprostu_Ja]

1) Gdybym mogła ci cos dać
podarowałabym Ci nitkę...
Taki kłębuszek różowego; miękkiego sznureczka...
I tą nitką
związałabym nasze ciała tak
aby nikt
nigdy
nas nie rozdzielił...

Gdybym mogła Ci cos dać
podarowałabym ci topór...
Topór duży; ostry; niebezpieczny...
Topór który zgniótłby
wszelkie nieporozumienia;
złości;
kłótnie...

Gdybym mogła Ci coś dać
podarowałabym ci miód...
Miód słodki; lepki; klejący...
Miód, który skleiłby nasze dusze w jedną
spójną całość
tak
byśmy rozumieli się bez słów...

Gdybym mogła Ci coś dać
podarowałabym Ci miłość...
Bo bez miłości
i nitka
i topór
i miód
byłyby bezużyteczne..
Ale nie potrafię...
Nie chcę...
Nie mogę Ci nic już więcej dać...
Zabrałeś za dużo...
Byłeś zbyt łapczywy
I teraz niestety nie mam ci już nic więcej do zaoferowania.

[Samo zło]

gdybym mogła ci coś dać, to radę jak nie pisać gniotków, lecz niestety nie mogę. tekścik marniutki, wielokropki kiczowate, jak czerwone włosy.
"Taki kłębuszek różowego; miękkiego sznureczka...
I tą nitką "- pokaż tekścik Kukulskiej ona lubi kłębuszki. no nie wyszło ci, jak się nie umie pisać to lepiej nie robić tego na siłę, a już zwłaszcza o miłości takich ... nie publikować, bo narażasz mnie nie tylko na ataki śmiechu, ale też niechęć do uczuć....serdeczności

[Poprostu_Ja]

Hmmm... Czy mi się wydaje czy to jest forum dla POCZĄTKUJĄCYCH ?? I jeśli niezdążyłeś zauważyć ja właśnie zaczynam...

[Samo zło]

oj tak widzę, ale jeśli oczekujesz ode mnie pochwał to obawiam się, iż się pczeliczysz. co z tego, że dla początkujących? czy to cię usprawiedliwia? nie sądzę. serdeczności

[Luthien_Alcarin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli zaczynasz to musisz tym uwązniej słuchać krytyki, o ile chcesz się czegoś nauczyc, bo rzeczywiście wielokropki:morderstwo dla formy wiersza ,wiersz poiwnnen miec na tyle duży łądunek emocjonalny, na tyle być wyrazisty zeby nie musieć korzystać ze wspomagaczy typu wielokropek , wykrzykników i znaków zapytania. Naogół są to maszynki do zatrzymania oddechu w danym miejscu, mają teoretycznie wzbudzic u czytelnika zamyślenie ,podkreślic delikatność tekstu, jego lekkośc, a wzbudzają tylko zadyszkę;) tzn oczywiście wiele osób z nich korzysta bardzo trafnie: ja osobiście takowych nietrawie, moze dlatego ze sama kiedys byłam w nich absolutnie rozkochana, a Ci którzy je uzywają prawidłowo mają już raczej wyrobiony styl i wiedza kiedy, natomiast tutaj nastąpiło zdecydowane przeładowanie

co do treści radziłabym pisac barzdziej metaforycznie:zainteresuj czymś czytelnika... każdy z nas ma w sobie wiele emocji, i opisywanie ich wprost spływa po ludziach jak po kaczce: by obudzic w kimś własne uczucia trzeba zrobic to wyjątkowo, baw się skojarzeniami, pozostaw trochę niedopowiedzeń: czytelnik to naogół bestia inteligentna i chetnie dopowie sobie pewne fragmenty, zjawiska, zdarzenia... nie mozesz mu zabierać całej przyjemności interpretacji:)

i rada nr 3- nie krzyw się na niezbyt sympatyczne słowa na wstępie tylko postaraj sie szlifować całość, każdy na forum nie raz miał zmytą głowę i nikomu to jeszcze twórczo niezaszkodziło, wręcz pzreciwnie, a lekcja pokory przyda się kazdemu

Pozdrawiam ciepło
Agata

PS Jedyna przy pierwszej storfie absolutnie bezsensu i uważałabym jeszcze na zdrobnienia, za dużo lukru klei rece, a jak pisa c zpoklejonymi łapkami?

[jasiu zły]

Ja wszystko rozumiem, ale autorka ma troche racji. Samo napisanie jak ten wiersz jest kiepski i jak o slawy śmiechu przyprawia wcale niekomu nie pomoże. Trochę konstruktywnej krytyki.

Ja napiszę tak:

Wiersz jest kiczowaty, taką ma tematykę i koncept. Tego się nie naprawi, ale można trochę formę ulepszyć. Piszesz zdaniami i czyta się to troche jak prozę.

"Gdybym mogła Ci coś dać
podarowałabym ci miód...
Miód słodki; lepki; klejący...
Miód, który skleiłby nasze dusze w jedną
spójną całość
tak
byśmy rozumieli się bez słów..."

Mamy coś takiego i to jest dobre jako wersja beta, początkowy zapis myśli. Wrzucamy to do szuflady i wyciągamy po tygodniu wprowadzając pewne zmiany, żeby to wyglądało bardzije na wiersz.


gdybym mogła Ci coś dać
to miód
słodki lepki klejący
skleiłby dusze w jedność
byśmy rozumieli się bez słów


Nie jest teraz dobrze, ale odrbinę lepiej. Nie jestem zwolennikiem metaforyzowania wszystkiego co wpadnie do głowy, cięcia wierszy na kawałki i chronicznego wyrzucania zaimków. Tyle, że w wierszu o takiej tematyce jakaś metefora by nie zaszkodziła, niektóre zaimki, czy inne słowa nie są potrzebne. Popatrz na to w ten sposób: pisząc musisz się bardzo precyzyjnie wysłowić, tym lepsze to będzie i mniejszej ilości słów użyjesz. To pozwoli na różne rzeczy, takie jak uzyskanie dwuznaczoności, zwiększenie opcji interpretacji, czy po porstu pozwoli upchnąć więcej rzczy w krótkiej formie. Przede wszytskim czytaj dużo woerszy i popatrz jak one wyglądają, nie naśladuj, ale postaraj się dążyć do podobnej perfekcji. Pozdrawiam.