Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy mijasz mnie obojętnie jak duch,
Wiatr podrywa tylko ciszę leżącą u stóp.
Nie uświadczysz echa – uszy zbędne.
Tylko je odkręcić i schować do wora.

 

Słowa do ciebie spływają po szybie.
Nikną w ziemi, kropla za kroplą jak na Saharze.
Maszerujesz pod swoim niebem z głową wysoko.
Może nawet nie wiesz lub udajesz ślepca,

 

Że ktoś podnosi ślady po tobie mozolnie,
Jak zagubione perły – a nawet skarpety!
Nie jestem wiotką łodygą, co zgina się lękliwa,
Jestem ogniem – czasem iskrą czarcią.

 

Bywam pożarem – lecz nigdy, przenigdy
Nie pozwolę ci nazwać mnie słabą.
Bo nawet gdy gasnę, w moich popiołach
Rodzi się nowy początek – cholerna nadzieja!

 

Zbieram nuty czasu minionego, straconego,
Jak ziarenka piasku na plaży nudystów.
Jedne lśnią jak złoto, inne – nijak, ot paprochy,
Blade, szare, ciężkie i rdzawe wspomnienia.

 

Wszystkie przesypują się przez palce
W zapomnienie… próbuję bez efektu
Zatrzymać je w dłoniach choć na chwilkę...
Jesteśmy jak dwie fale w eterze,

 

Zakłócające się nawzajem: „odbiór, odbiór!”
Razem tworzymy ocean kipiący wściekłą pianą.
Czasem niesiemy się lekko, na fale zdani,
Czasem rozbijamy o skały, choć to ta sama woda.

 

To jest ta linia, która prowadzi tam, gdzie
Słowa już nie są potrzebne, brak dźwięków
Kiedyś ustanie, zostanie ślad w pniu wyryty,
Ledwo widzialny – jak moja wyblakła miłość…

 

Opublikowano

@infelia To nie jest wiersz z żalu - to manifest kobiety, która długo milczała, ale milczenie stało się zbyt głośne.
W każdej strofie czuć: ona nie prosi już o uwagę, ona mówi „zobacz mnie taką, jaką naprawdę jestem”.
Nie kruchą, nie słabą - ale taką, która zbiera z ziemi nawet jego ślady,
i z tych śladów buduje siebie na nowo.

Cisza - jest krzykiem kobiety zawiedzionej, ale świadomej, silnej, która nie pozwala z siebie uczynić cienia.
Twoje słowa są jak popiół po wielkim ogniu - gorące jeszcze, pełne pamięci i mocy.

Przejmująco piękny wiersz. 


Dziękuję, że mogłam go przeczytać.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Czarny kruk nadzieja to jałowe jakoś to będzie wyblakłe i zardzewiałe nawet nie nudne mistycznie wciąż trwa na co potrzebne dziwaczne są sny tworząc w umyśle tok absurdalnych myśli  magiczny seans trwa   a kruk w rzeczy samej szczególny to ptak 
    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Tak - wierszem można wiele, myślę, że więcej niż sobą, chociaż to też cząstka Ciebie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...