Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Limeryk - O bieliku


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak. Rzeczywiście bielik to nie całkiem orzeł. 

Trochę zbyt mądry jak na limeryk - nie uważasz?

Nazwałbym go po prostu zgrabnym wierszykiem :)

Co ma się rozumieć. Dla mnie wyłacznie na plus :)

Opublikowano

@Nata_KrukTeż bardzo lubię ptaki, więc popieram choć rymy trochę niesforne.

 

Podobny do orła bielik, król Mazur

chciał pokazać orłu ostry pazur,

gdy poleciał w Tatry

skończyły się żarty,

orzeł stępił mu pazur od razu. 

 

Może fance ptaków spodobają się moje ptasie rymowanki:

 

 

                Kroczy dumnie wolnym krokiem

                przez gęstwinę traw wysokich,

                bystrym okiem teren bada,

                co się do zjedzenia nada,

                jeśliś myszą, żabą, gadem,

                uciekaj ile masz siły,

              dla niego jesteś obiadem

               i marna jest dola twoja,

               bo to sekretarz wężojad.

 

Siedzisz nad górskim potokiem,

Spokój, zieleń, cisza taka

że słyszysz jak rośnie bluszcz,

nagle chlup coś wpadło w wodę,

bez obawy nie utonie

właśnie zanurkował pluszcz.

 

                Pięknym ptakiem jest nasz dudek,

                lecz niestety coraz rzadszy,

                ale gdy rozłoży czubek

                wprost nie możesz się napatrzeć.

                Dudków w gnieździe nie podglądaj

                dobra radę daję ci ja,

                bo w twarz strzykną cieczą z kupra

                tak cuchnącą, ze przez tydzień

                każdy będzie cię omijał.

                       

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Ajar41... ową .. niesforność.. proszę mi wybaczyć... :) A ptaki, jak ich nie lubić, je trzeba kochać.

Twoje wrzutki bardzo pomysłowe, można i o ptakach. Dziękuję.

 

@Annna2... Aniu, bardzo dziękuję za odwiedziny.... :)

@Jacek_Suchowicz... Jacku, u bielików, na szczęście, wysiadują jaja wspólnie, pierw samiczka potem on.. pan Bielik.

Twój limeryk podoba mi się, dziękuję za niego oraz za pisane wejście... :)

 

@Berenika97... @Dagna... @Klip... dziękuję Wam.

 

Pozdrawiam Gości.

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @sisy89   Czuć w tym wierszu spokój i czułość dla samej siebie. "Tutaj mnie odnajdziesz" to piękne zakończenie - jakby łąka była miejscem powrotu do siebie. Piękny!   
    • @EsKalisia   Świetnie uchwycone jest w wierszu napięcie między życiem jako projektem do zarządzania a życiem jako czymś, co po prostu się dzieje. "Zdarzanie się piękna" - to piękna, nieoczywista fraza.
    • @Łukasz Jurczyk   Dziś to głęboko pesymistyczne, antybohaterskie spojrzenie na podboje Aleksandra Macedońskiego.   Narrator nie widzi już chwały ani wielkości. Zamiast tego dostrzega powtarzający się cykl przemocy i absurdu. On widzi "wielką historię" z dołu - z perspektywy własnego wyczerpania.   Tytułowy "tron z piasku" to symbol ulotności i niestabilności władzy. Śmierć króla Persów (Dariusza) nie kończy wojny, a jedynie robi miejsce dla kolejnych tyranów. System opresji trwa nadal ("rodzą się ci sami z innym imieniem").   Narrator krytykuje rosnącą w Aleksandrze potrzebę bycia uznanym za bóstwo - nazywa to wprost "plagą". Ukazuje władzę jako niszczący żywioł, który spala tych, którzy pragną jej blasku.   Relacja między Aleksandrem a jego wojskiem uległa rozpadowi. Żołnierze już mu nie wierzą. Rozdane łupy nie są nagrodą, lecz łapówką, która ma uciszyć niepokoje i "pustkę w oczach" żołnierzy, którzy zatracili cel swojej wędrówki. Materialne bogactwo nie potrafi zrekompensować duchowego i fizycznego wycieńczenia.   Podbój Azji jawi się jako wejście w otchłań, która nie ma końca. Krajobraz potęguje poczucie beznadziei. Personifikacja "zmęczonego słońca" doskonale oddaje stan psychiczny i fizyczny całej macedońskiej armii.   Ostatnia zwrotka niesie uniwersalne, ponadczasowe przesłanie. Powrót do domu i zaznanie spokoju będą możliwe dopiero wtedy, "gdy zabraknie królów". To bezpośrednie oskarżenie władców o to, że ich osobiste ambicje są jedynym powodem cierpienia i tułaczki tysięcy zwykłych ludzi. Bardzo mądry tekst!
    • Przestrzeń jest wypełniona kolorowymi bąbelkami metafizycznymi posiadają moc- „smoc”  
    • @jjzielezinski   Wiersz ma bardzo mocny, bezkompromisowy i antywojenny wydźwięk. Trafnie i gorzko punktuje tych, którzy na wojnie zyskują (bankierów, elity, media). Ten przekaz jest niestety aktualny - za ambicje i chciwość nielicznych na górze, zawsze płacą zwykli ludzie na dole. Historia zatacza koło, a ten wiersz świetnie to oddaje. Najbardziej uderzają słowa o tych, co "prochu nie wąchają", a mają krew na rękach - doskonałe podsumowanie tego, czym naprawdę jest wojna. Świetny wiersz z mocnym przesłaniem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...