Odsiecz

[infelia]

Wieża wysoka w oddali nad morskim klifem.
Chusta z niej powiewa – to królewna uwięziona?
Oby nie szczerbata, co tak macha… pranie suszy? 

Uszczypnąłem osła w ucho, dalej – pół królestwa w puli!

 

Wertepami, przez błota i pokrzywy, przez mgły,
Wśród piorunów zygzakiem… smok drogę zastępuje.
Zionie ogniem – no to popas, chleb ze smalcem przekąsimy,
Propan-butan kiedyś mu się skończy – takie czasy.

 

Zbrojni konni – jeden, drugi, trzeci, cap za fraki, na ziemię powalili.
Patrol jakiś? „paszport i szczepienia! zwierz podkuty?
Gdzie gaśnica?” – pod ogonem! „o wsteczny nawet nie zapytam.
Chuchnij, wędrowniku!” – huuu! – „dość! kiedy zęby myłeś?”

 

„Precz mi z oczu, kmiocie, plebsie, nikczemniku!
Dowgird, przegnaj chama batem!” – świst, trzask… ajajaj!

U celu głowę zadzieram – istny drapacz chmur.
No, do dzieła! kłódki jak z tytanu młotem rozbijam.

 

Pomoc nadchodzi... cierpliwości, chwilka…
Schodów nie ma – tylko lina szubieniczna.
Wspinam się, co począć, chwyt za chwytem.
Pnę się z gębą uchachaną… co w posagu myślę?

 

Złota czy brylanty… i sto krów też się przyda.
Sruu! – na głowę doniczka spada – test przetrwania?
Drapię paznokciami, cegła za cegłą, coraz bliżej,
Kic, kic… – na ostatniej prostej jestem – nóżki całuję!

 

„Mamooo! złapał się królewicz – on ci z bajki!”
Podstęp… wpadłem w sidła, nieee – dalej – dzidaaa!
Fik przez okno – spadochron się otwiera,
za mną szybuje postać z nosem zagiętym.

 

W spódnicach rozdętych przez wichry… kraaaa!
Miotłę odpala, gazu dodaje – smugi na niebie gęste,
Warkot dwusuwa: wizg… bryyy, już mnie dopada, lada chwila.
W dole wilki wyją, uciekają, smok podwinął ogon.

 

Słońce zaszło, w dłoniach oczy skrywa: „mnie tutaj nie było!”
Koniec, po mnie… marnie skończę – ot, śliwka w kompocie.
„Wracaj, słodziuteńki – wieczerza czeka i napitki.
To ja, twoja milusia przyszła pani, imć teściowa.”

[Leszczym]

@infelia :))

[infelia]

@Leszczym  Szczery uśmiech.