"Ach powiedz" – Poetycka pieśń o boskim pięknie kobiety | Adam Asnyk | Poezja śpiewana

[arthema]

 

[Alicja_Wysocka]

@arthema Ale się zasłuchałam. Dziękuję :)

[arthema]

@Alicja_Wysocka Proszę bardzo, ale uważaj bo Tetmajer ma właściwości lekko uzależniające - wiem po sobie ;)

[Alicja_Wysocka]

@arthema Wiem, wiem, poezja działa narkotycznie i wcale nie chcę odtrutki :)

[Gość vioara stelelor]

 

[poezje_krzyczane]

Opowieść Ewy, bohaterki "Dziejów Grzechu" Stefana Żeromskiego

Edytowane 20 Marca przez poezje_krzyczane (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@poezje_krzyczane Jakoś przeraźliwie smutno się zrobiło - czytałam tę powieść. 

Dziękuję za pamięć. 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[Alicja_Wysocka]

 

[bronmus45]

@Alicja_Wysocka - to już teraz wiem, jak oszukiwać regulamin z jedną publikacją na dobę ... Więc i ja rozpocznę taką zabawę .. 

 

 

 

 

Zapewne niewielu spotkało się z tekstem p.Wojciecha Młynarskiego - jaki przedstawiam poniżej - skopiowany z sieci:

 

 

Wiersz Wojtka Młynarskiego z 2010r. napisany do Szkła Kontaktowego, ale nigdy nie został nagrany, bo objęty przez pana Wojciecha autocenzurą. A skąd ta autocenzura? Bo autor uważał wtedy, że jest zbyt wprost, "po nazwisku", a on sam nie lubił i nie cenił takiego pisania.

***

Wojciech Młynarski
"Kaczy pamflet"
.
Posłuchajcie, dziewczynko, chłopczyku,
co wam dziś trwożna warga ma wyzna,
w naszym swojskim, domowym kurniku
rozprzestrzenia się kacza wścieklizna.

 

I choć mówić mi o tym niemiło,
smutną prawdę wyjawić raz pora,
pół kurnika się już zaraziło
od jednego wściekłego kaczora.

 

A ten kaczor się stroszy i sroży,
w nienawistnym pogrąża się szale,
myśli tak: „Wszyscy mają być chorzy,
a jak nie – to ten kurnik podpalę!

 

Poszybuje dym prosto do nieba,
błysną ognia czerwone wypustki,
a kurnika żałować nie trzeba,
kurnik to pół niemiecki, pół ruski!”

 

Wniosek przeto ogłaszam z wigorem,
który sprawy tej dotyczy wątku,
drób ratując przed wściekłym kaczorem,
sypmy ziarno zdrowego rozsądku.

 

Niech rozsądek przeniknie do mózgów,
sprawi, że chociaż kaczor się piekli,
nikt kaczego nie posłucha bluzgu,
oprócz tych, co się razem z nim wściekli.

 

Tak czy siak, doczekamy się czasów,
że nasz kaczor bez sławy, bez glorii,
bez przemarszów, pochodni, hałasów
ciężko frunie na łamy historii.

 

Ktoś podpisze z litości, przez rozum,
bo to iście przyjemność znikoma:
„Oto swojskie, swoiste kuriozum,
wściekły kaczor, żałosny piroman.”

 

Tu chcę przeprosić szalenie,
bo myśl mnie dopadła przemożna,
że chciałbym to ująć cieniej,
ale cieniej już nie można!
.
15 września 2010

 

 

Edytowane 47 minut temu przez bronmus45
trudności z grafiką wiersza (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

 

[bronmus45]