Autobus

[Kasiarzyna]

w autobusie
kolorowym
siedze

przez szyby
p?acz?ce
widz?

ludzi
kolorowych
biegn?cych

po szarym
?wiecie
smutnym

na czerwonym
fotelu
pan
zapatrzony
w dal

my?li
o czym?
wa?nym
tylko dla niego
czas stan??
w miejscu

z drugiej
strony
pani
w bordowym ?akiecie
ksi??k? czyta
co chwile
spogl?daj?c przez okno

i ma?y ch?opiec
z ubrudzon? buzi?
nos przyklei?
do szyby

patrzy
przez szyby
p?acz?ce

na ?wiat...

[Samo zło]

ależ zagadkowe są te polskie znaki, no no. a wiersz(yk), haha, bo mi będą kazali wyhamować i nie obrażać innych :/. serdeczności

[Espena_Sway]

Pomysł niby dobry, ale jakoś do mnie nie przemawia
pozdro Espena S.

[drewniane palce]

zastanawiam sie nad puentą. opis autobusu? ;]. płaczące szyby, znowy deszcz staje sie łzami, eh. rzeszkadza w czytaniu brak znaków polskich. nie podoba mi sie. no bo o czym on niby jest? no własnie ja też nie wiem. autobusik z dziwną anorektyczną wersyfikacją i brakiem znaków polskich. nijaki. pozdrawiam.

[Anna Maria K.]

Przede wszystkim wnioskuję za wprowadzeniem polskich znaków, bo czyta sie to coś tragicznie. Kolejny wniosek: zmiana wersyfikacji. Utwór przypomina neverending papier toaletowy. Trudno sie w ogóle skupic na treści w obecnej formie.
Być może dlatego nie dostrzegam w tym nic, co mogłoby pozostać w pamięci, czy też w ogóle zaciekawić odbiorcę. Opis autobusu i siedzących w nich ludzi - wszystko kawa na ławę... Opis przypomina kiepska prozę. Czy jedynym przesłaniem utworu (nie mającym wiele wspólnego z tak zwaną pointą w końcowej zwrotce) jest fakt, że świat jest szary i smutny?
Nie potrzebuję żadnych kolorowych autobusów, żeby to wiedzieć.
Przykro mi, ale jestem zdecydowanie na nie. Forma jest nie do przyjęcia, a nad treścia trzeba dużo pomyśleć. Może jednak uda Ci się doszukać sie jeszcze czegoś atrakcyjnego w motywie autobusu. Życzę powodzenia.
Pozdrawiam.