Lord Byron - Damaetas (Damaetas)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Według prawa niemowlę, chłopiec wiekiem,

W głowie podłych uciech jest niewolnikiem,

Od wstydu i cnoty daleki po kres;

W kłamstwie wprawiony, w oszustwie sam bies;

W hipokryzji biegły, choć dzieckiem jeszcze;

Zmienny jak wiatr, ma skłonności złowieszcze;

Kobiety łupem, przyjaciel narzędziem

Obyty w świecie, ledwie szkołę odbędzie;

Damaetas labirynt grzechu przebiegając,

Cel swój znalazł, gdy inni zaczynają:

Nadal sprzeczne pasje targają duszą

I pić z kielicha rozkoszy go kuszą;

Lecz występkiem zbrzydzony, łańcuch swój rwie,

A co było mu błogie, zgubą zdaje się.

 

I Byron, według jednych autobiograficznie, według innych wprawka do Childe Harolda:

 

In law an infant, and in years a boy,

In mind a slave to every vicious joy,

From every sense of shame and virtue wean'd;

In lies an adept, in deceit a fiend;

Versed in hypocrisy, while yet a child;

Fickle as wind, of inclinations wild;

Women his dupe, his heedless friend a tool;

Old in the world, though scarcely broke from school;

Damaetas ran through all the maze of sin,

And found the goal when others just begin:

Even still conflicting passions shake his soul,

And bid him drain the dregs of pleasure's bowl;

But, pall's with vice, he breaks his former chain,

And what was once his bliss appears his bane.

Edytowane 14 Lipca 2025 przez Andrzej P. Zajączkowski (wyświetl historię edycji)

[Robert Witold Gorzkowski]

Coś w tym jest dorastamy, dorastamy i ciągle dorastamy taka już nasza męska natura fajnie przetłumaczone