Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)


Znamienne są czyny w przestrzeniach dziejowych 

płynące po ścieżkach do gniazd utajnionych 

w tym szale błękitu przerosłe przez oczy

powoje kart wpisów z sztambuchów wyrwanych.

 

W oparach poranka śródpolne kompleksy 

tu lasów grądowych połacie mocarne 

tu wyżyn krajobraz wysoczyzn rozciętych 

przez wąską dolinę równiny dorzecznej.

 

Na chełmskim księstewku mieszana osada

granica od wieków na Litwie tu była 

i z pasem niczyim dolina Żółkiewki

oddziela Rusinów od Polski właściwej.  

 

Tu boje zacięte król toczył Kazimierz 

tu Ludwik Węgierski przepędził Jerzego

przyłączył do Polski Chełm z Rusią Halicką 

gdzie w szarży pokonał księcia litewskiego. 

 

Po śmierci Jagiełły znów nowe jest prawo 

z dwóch krajów zrównuje tu szlachtę na wieki 

a Gorzków umieszczon na rusi czerwonej 

tu wziął w krasnostawskim początek powiecie.

 

Składając dziś dłonie rycerską pieśń niosę 

nade mną chorągwie łopoczą sztandary 

i pomna zasługi poprzednich pokoleń 

Maryja im darzy w gorzkowskiej powale.

 

 

Edytowane przez Robert Witold Gorzkowski (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Na pograniczu jest zwykle ciekawie, ale mniej bezpiecznie, bo przechodzi z rąk do rąk, a przemarsze różnych wojsk to dla mieszkańców zagrożenie. Ciekawie piszesz o ziemi, historii, przodkach i korzeniach. Pozdrawiam

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 
    • Polecam także zajrzeć na mojego bloga literackiego. Tam omawiam dużo ciekawych problemów, o których wielu z nas boi się mówić. Link jest w opisie profilu.   Jeśli chcecie, możecie podzielić się własną interpretacją tego wiersza w komentarzach.           Cisza w pokoju, spokój przy świecy, Kiedy jesteśmy sobie dalecy. Nie ma przyjaźni, jest tylko wojna, Zaś armia w kłamstwa jest dzisiaj zbrojna.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– ––   Serca zatruto, miłość spędzono, Zaś nienawiści dawno uczono. Każdy z nas mundur winien dziś nosić, A kto jest mądry – świat go nie znosi.   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg… Jedynie słodki nałóg…   –– –– –– –– –– –– –– –– ––   (Gdzieś daleko, gdzieś w ukryciu Dalej ceni się swobodę. Po samotnych dróg przebyciu Dalej w prawdzie słychać zgodę. Mundur – ubiór narzucony Miłość niszczy – świat go wzmacnia, Gdy kłamstwami jest karmiony, Przez co zieleń już nie wzrasta!)   Nie widać ostrzy mieczów! Nie słychać żadnych strzałów! Krwi, mięsa nawet nie czuć! Jedynie słodki nałóg!   Nie widać łez wokoło!! Nie słychać wołań, krzyków!! Człek w łóżku gardzi smołą!! Tam czeka dnia zaniku!!!
    • Następnym razem mogę to zmienić.
    • @Alicja_Wysocka Ja też... mam z ławek wiele wspomnień :) i na pewno miałyby dużo do opowiadania
    • Obudziłam się z szumem w głowie, Nadzieja uleciała przed poranną kawą, Gorzką. Jej smak miał złagodzić ciężar Przekraczania progu. Wkraczam w dorosłość, bo muszę. „Nic nie musisz!” Wskazówka zegara przyspiesza. To, co miało być jutro, Teraz delikatnie klepie mnie po plecach, Przypominając, że to dziś. Próbuję tańczyć w rytmie, Ale go nie znam. Nie znam siebie. Odwracam wzrok.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...