Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Gdy raz kiedyś Ją spotkałem

Spacer lasem zaproponowałem

Powiedziała bardzo chętnie

I chwyciła mnie za rękę.

 

Podziwiając piękne krajobrazy

Nasze usta zetknęły się kilka razy

Spacer z Tobą jest wprost boski

Znikają nasze codzienne troski.

 

Płyną chmury, szumi las

Ptak ze śpiewem wita nas

Tu jest motyl a tam ważka

Jesteś śliczna jak z obrazka.

 

Tutaj żabka a tam jaszczurka

Spójrz, jaka ładna chmurka

Tutaj zbocze, tam rzeki toń

Już mam w rękach Twoją dłoń.

 

Tutaj dumny dąb i pochyła brzoza

Jesteś delikatna jak mimoza

Tyle tu różnych barw i zieleni

Czyż nasz los się odmieni?

 

W koło jest pięknie i tętni życie

Czy długo mam kochać Cię skrycie?

Jeśli nie chcesz, uszanuję Twoją wolę

Jednak na rozstanie nigdy nie pozwolę.

 

Bo gdzie miłość zapanuje,

Człowiek szczęścia oczekuje

A gdzie miłość z wzajemnością

Chce być przy niej wręcz z radością.

 

 

Edytowane przez Mariusz57 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Robert Witold Gorzkowski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Ale mnie tu znają i wiedzą co bym powiedziała :) 

 Robercie, serdecznie pozdrawiam, fajny jesteś!

 

A teraz coś o wierszu, no cóż, każda zwrotka mogłaby być wpisem do pamiętnika, jeszcze brakuje 

U góry róże, na dole fiołki

my się kochamy jak dwa aniołki.

 

Ale głowa do góry, każdy z nas zaczynał, życzę powodzenia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Jurczyk dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!   @Berenika97 Bardzo dziękuję !!!   Zbliżający się koniec Dariusza był typowy dla wszystkich upadków władców absolutnych. Musisz sam rozliczyć się z losem, nikt już na końcu nie poda ci ręki.   Król ma tysiąc ludzi. Coraz mniej wierzy w ich tysiąc serc.   Pozdrawiam
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!   Masz rację, tych "niedopasowanych" jest naprawdę wielu, niezależnie od tego, po której stronie maski się stoi. Serdecznie pozdrawiam.    @andrew   Bardzo dziękuję za piękny komentarz. Serdecznie pozdrawiam.    może i się spóźniamy ale dzięki, że czekasz że patrzysz że nie odwracasz wzroku kiedy ja odwracam się od siebie @lena2_   Bardzo dziękuję!    Myślę, że czasem to właśnie te momenty, które wymykają się logice, najlepiej oddają to, co chcemy nazwać.  Serdeczności!    @Charismafilos   Bardzo dziękuję!  Często w życiu szczerość i smutek chodzą w parze.  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak głęboką refleksję – ta koncepcja "wymiarów" bardzo mi się podoba. Rzeczywiście, można być "obecnym" w jednym wymiarze, a jednocześnie nieuchwytnym w innym.  A ta scena z Bohunem i Heleną - fajne porównanie. Ten moment, kiedy wszystko zostało "rozwiązane", a mimo to w oczach pozostaje coś niedopowiedziane, ten cień, który nie chce się rozwiać - to właśnie ta sama "nieobecność w obecności".   Serdecznie pozdrawiam. 
    • W domu marzeń nie dziwią często splecione dłonie ani mocno bijące serca W domu marzeń nie dziwią gesty proste lecz miłe jak początek wiosny W domu marzeń nie dziwi szczerość i prawda matki ojca i dziecka Bo w domu marzeń mieszka podlana słowem i gestem najwyższa wartość Wartość którą nie wszyscy nazywają miłością
    • @Trollformel   Lubicie się z wzajemnością!  :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...