miałam powiedzieć ci wszystko,
ale słów mi brakuje. że
za nimi tęsknię. że umiem jedynie
z końców języka,
na końcach języka i w końcu, kiedyś,
poczekaj. wiersz, że
pełnię słów role poczuciami, więc w wierszu się daję,
trzymam... a gdy łamię wiersz,
że.
@Berenika97 Te głośne i pędzące miasto jest tu symbolem społeczeństwa które najbardziej ceni samorozwój i niezależność. I ma to dobre strony, tylko że ten stan już zaczął przenikać do każdej sfery życia. Ludzie są coraz bardziej zamknięci emocjonalnie…Ale może zawsze tak było. Ta nowoczesność chyba tylko to podświetliła i pozwoliła się w tym kompletnie zatracić, dostaliśmy narzędzia których brakowało, rozwiązanie… lecz w przerażającej, wbrew pozorom potęgującej poczucie wyobcowania formie,
No… bardzo odleciałam poza tekst, ale tak mi wybrzmiał przez te wieżowce.
:) Pozdrawiam