.

[Gosława]

ludzie zawsze w wędrówce zamieniają się w ptaki
ja zagubiona dzika kaczka
ciągle czuję zapach z pobliskich kartoflisk

czerstwy popiół porwał wiatr
unosząc ponad dachami stodół
ciepłem światła wsączając się w dzień

za lasem dziewczyny w pomiętych sukienkach
kręcą się wokół własnej osi
smutne jak wyodrębnione cienie na twarzy
dodają im lat

zielone liście paproci drżą jeszcze w złocie
ostrość spojrzenia jak w soczewce skupia natręctwo komarów

nie podnoś mnie z kolan
tu bliżej do dna
 

[Gosława]

Dziękuję za serducha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.