Ten utwór został doceniony przez użytkowników. MIROSŁAW C. Opublikowano 18 Czerwca 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 mgiełki o poranku w promienistej aureoli po źdźbłach trawy czmychają między drzewa owocowe jak postacie z księgi o niewidzialnym a wiekuistość rosą sznuruje mi buty i zanim cebulka zarumieni się przed główną ceremonią z naturą zagram w zielone pietruszka koperek seler i lubczyk do którego zwyczajowo puszczam oko 10
Rafael Marius Opublikowano 18 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 @MIROSŁAW C. Natura objawia stwórcę.
MIROSŁAW C. Opublikowano 18 Czerwca 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 @Rafael Marius W punkt !. Dziękuję, pozdrawiam.
Dagna Opublikowano 18 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 @MIROSŁAW C. tekst lekki, a Stachura o rosole, tak: Kochałem jeść - rosół nade wszystko on był dla mnie zawsze złota myśl jedzenia mogłem pięć talerzy jak ten głupkowaty (…) :)) pozdrówki
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 18 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 Witaj - a wiekuistość rosą sznuruje mi buty - piękny fragment wiersza - reszta też na tak - Pzdr.
Alicja_Wysocka Opublikowano 18 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 18 Czerwca 2025 @MIROSŁAW C.Z wszystkich zup, najbardziej lubię rosół, a jeśli jest dobry, to faktycznie poezja :)
MIROSŁAW C. Opublikowano 19 Czerwca 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Czerwca 2025 @Dagna Hm, pięć talerzy. P.Stachura wysoko ustawił poprzeczkę :)@Waldemar_Talar_Talar Akurat ten fragment, to strawa dla ducha... @Alicja_Wysocka Święte słowa :) Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 1
andreas Opublikowano 19 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 19 Czerwca 2025 @DagnaA ja kiedyś o rosole takie limeryki wykombinowałem: Oczy czy oka? na Mańkę oko ma Jaś pod Kołem choć zezowata dlań jest aniołem zbieżny zez jej się rozstrzeli gdy dwa oka przy niedzieli ujrzy w talerzu z chudym rosołem Nie ma jak porzekadła Luśkę chciał posiąść Stach z Odrzywołu wiedząc że lubi pić wywar z wołu chociaż bardzo był nieśmiały jednak chucie górę brały rozkazał rozbierz się do rosołu 1
Jacek_Suchowicz Opublikowano 19 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 19 Czerwca 2025 @MIROSŁAW C. fakt dobrze zrobionego rosołu na mięsie wołowym (takim z tłuszczykiem) nic nie przebije - nawet rosół z fruwającej kury tu można rozważać wyższość rosołu z wołowiny nad wyższością rosołu z kury smakowi kolistej liryki nie bez przyczyny wraz z nitkami można ulec :))
MIROSŁAW C. Opublikowano 19 Czerwca 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 19 Czerwca 2025 @andreas @Jacek_Suchowicz "Z badań archeologicznych wynika, że już neandertalczycy przyrządzali sobie rosoły, jest więc wielce prawdopodobne, że raczyli się bulionem z mamuta! Ciekawe, jak mógł smakować". I to się nazywa tradycja:) Dziękuję za komentarze, pozdrawiam. 1
Gość Opublikowano 20 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 20 Czerwca 2025 Już tytuł zwiastuje smakowitą zawartość. Wydaje mi się, że jądrem tego wiersza są zioła (lubczyk, pietruszka, seler), jako łącznik między rzeczywistością liryczną i kulinarną, między tym, co materialne i duchowe. Oznaczają one zmysłowość (zapach, kolor), która poprzez funkcję sensoryczną otwiera się na świat symboli. W końcu to z doznań zmysłowych nasz mózg rekonstruuje obraz świata.
MIROSŁAW C. Opublikowano 20 Czerwca 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 20 Czerwca 2025 @Naram-sin Jeśli ktoś miałby jakiekolwiek wątpliwości co do myślobazy, na której powstał ten wiersz. Twój komentarz, rozbiera ją na mikroelementy...:) Dziękuję.
Dagna Opublikowano 20 Czerwca 2025 Zgłoś Opublikowano 20 Czerwca 2025 @andreas Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. , dowcipnie i z grą słowną, czyli o to chodzi :), pozdr. 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się