Modlitwa

[Jacksons Fan]

... a kiedy już olśni mnie Słońce 

I wzruszeń przyda, i uniesień 

I plamki słodyczą pachnące 

Kolorem zachwycą jak jesień 

 

Me usta zasłoni, gdy w szale 

Słów braknie, a krzyczeć potrzeba

Uśmiechem nagrodzi, gdy dalej 

Prowadzić wciąż będzie, by nieba

 

Klucz wspólnie odkryć i razem

We wrotach drżących przekręcić 

Magicznym zabrani obrazem...

By głowę złożyć zachęci

 

Modlitwą do siebie spełnieni 

Powoli opadać w westchnieniach

I krzyki w słowa przemienić

Czci, oddania, uwielbienia...

 

[Alicja_Wysocka]

@Dobry, Zły i Brzydki

Twój wiersz robi wrażenie – jest w nim dużo światła, duchowej bliskości i pięknych obrazów („plamki słodyczą pachnące” czy „modlitwą do siebie spełnieni” – po prostu czuć głębię intencji).

Mam jednak wrażenie, że rytm miejscami się załamuje – w kilku wersach liczba sylab skacze między ośmio- a dziewięciozgłoskowcem. Gdyby metrum było bardziej wyrównane, całość zyskałaby jeszcze więcej lekkości i płynności – a w takim nastroju, jaki budujesz, to szczególnie ważne.

Gdyby metrum 8/9 było regularne, czytelnik ustawiłby się przy czytaniu, a tak wyczuwalnie się kolebie. Może warto poprawić, bo mi się podoba i szkoda wiersza :)

[Jacksons Fan]

@Alicja_Wysocka dziękuję pięknie za opinię