Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      ktoś go widział

      Przez hollow man · Opublikowano

      @iwonaroma Mali stoimy na barkach gigantów.
    • vioara stelelor
      marginesy

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @tetuDla mnie ten wiersz jest bardzo trudny. Próbuję go czytać intuicyjnie. Na pewno to tekst, który niewyobrażalnie cierpli w ciszy nocy, która nie przynosi ukojenia, lecz cyklicznie otwiera niezagojone miejsca. Może chodzi o lęk przed śmiercią? Uruchomiony przez doświadczenie braku, niedosytu, tęsknoty (za kimś, kto również nie żyje)? Może o wewnętrzną śmierć (rozsypanie się emocjonalne, depresja)? Dużo tu tropów, każdy może dokądś prowadzić, w inne rejony mroku.
    • vioara stelelor
      ktoś go widział

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @iwonaromaNiteczki - jak ścieżki, które zostały pozostawione dla naszych myśli i emocji. Ukryte znaczenia. Leitmotivy życia. Cała sztuka, pojmowana jako universum, pełna jest takich odpowiadających sobie głosów. W tej polifonii peelka odnajduje własne tropy, które ją rozwijają, wtajemniczają, przemieszczają wyżej - ku poznaniu, inicjacji, euforii.
    • hehehehe
      Dialog "Dania - Arabia"

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ale harem! Gmera Hela
    • vioara stelelor
      Jesteś podróżą

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Ernest GuzikDobry pomysł - pokazanie, że ukochana osoba nie jest jedynie towarzyszką podróży, ale sama zostaje z tą podróżą utożsamiona. W tym momencie kierunek, do którego zmierzają funkcje poznawcze, nie jest "przed siebie", ale "do wewnątrz". Warto byłoby, aby ten wiersz pokazał cel tej wędrówki, jej przebieg, znaczenie, odkrywanie nowego, towarzyszące temu emocje. Na razie to jest ciekawy, zahaczający punkt wyjścia :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...