Inteligencjo polska! Gdzie jesteś?

[Marcin Tarnowski]

Inteligencjo polska! Gdzie jesteś? –

Miałem dyskurs: wczoraj ze studentem, [1]

Dawniej z innym inteligentem… –

Ciekawe to były doświadczenia:

Raz: Od ognia meritum stronili, [2]

Dwa: do miodu wrażeń swych dążyli, [3]

Trzy: do złych wycieczek personalnych. [4]

Inteligencjo polska! Gdzie jesteś? –

Wpierw sprawy sedno uważnie zbadaj!

Potem, wrażeniami rys swój nadaj.

A jeśli cię kto zębem nie kąsił,

Sam nie kąsaj! jeśli lekko – tak też,

Bo drugi mózg bratem lub wrogiem – wiesz?

I unikaj dyskusji banalnych! [5]

 

PRZYPISY

[1] Pisane 18 maja 2025.

[2] Jeśli ktoś jak ognia unika wchodzenia w treści merytoryczne, a dyskusję traktuje nie jako wspinaczkę w góry zagadnień; ale jako pojedynek, który stara się wygrać; to zapewne sądzi, że w dyskusji merytorycznej by poległ i to dlatego jej unika.

[3] Było to na sławnym angielskim uniwersytecie, studentka zaczęła od wrażeń, ale wykładowca jej przerwał: „Młoda damo, nie obchodzą mnie pani wrażenia, proszę najpierw o analizę faktów. Swoje wrażenia proszę pozostawić na koniec wypowiedzi.”

Niestety, w Polsce wykładowcy się tak mówić nie odważają, tymczasem to „angielska hierarchia wypowiedzi” jest poprawna: wpierw meritum, potem doznane impresje!

[4] Niestety, osoba nieposiadająca argumentów, często ucieka się do chwytów erystycznych zalecanych „Erystyce, czyli sztuce prowadzenia sporów” przez Arthura Schoppenhauera: „38 sposobów na wygranie sporu, niezależnie od posiadanej racji”, do których należą argumenta ad personam, różnego rodzaju manipulacje i próby wprowadzania błędów logicznych do rozumowań. Niestety do kwadratu, albowiem można tak wygrać dyskusję i przeforsować, że grawitacja nie istnieje, ale potem… – bardzo boli tyłek.

[5] Polskim nałogiem społecznym stały się pseudo-dyskusje, w których unika się tematów poważnych, żeby nie antagonizować uczestników, albo inne dewiacje dyskusji, jak np. dyskusje z zadanym od początku finałem. Lecz po co iść drogą do celu, skoro już stoimy z wycieczką dyskutantów na miejscu? Jest parę odpowiedzi: Chodziło o stratę czasu dyskutantów, którzy w przeciwnym razie zajęliby się czymś niepokojącym z punktu widzenia inicjatorów. Albo np. chodziło o  zwerbowanie stronników dla naszego spojrzenia, teorii, hipotezy itp. – Inicjujemy dyskusję werbując uczestników do intelektualnej pielgrzymki, mając nadzieję, że w jej trakcie część z nich dojdzie do tego punktu, w którym zostanie naszymi akolitami jest dosyć nieuchronne.

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Niech pan rzuci okiem na komentarze pod wierszem młodej damy Dagny - "Dziarska piosnka" - prowadziłem tam polemikę z panią Alicją Wysocką z Trójmiasta i machnąłem na to ręką, nie warto polemizować z ludźmi, którzy nie potrafią używać merytorycznych argumentów i odpowiadać na zadawane pytania - to ćwierćinteligenci.

 

Jeśli chodzi o erystykę, to: najczęściej jest ona używana przez współczesnych faryzeuszy - tak zwanych prawników.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane 18 Maja 2025 przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

Wiersz może mnie nie porwał, ale przypisy bardzo ciekawe.

Tzw. dyskusji w tv nie da się słuchać lecz w internecie oprócz chłamu na pierwszych stronach można znaleźć perełki np.w Gruond Zero rozmowy z udziałem pana generała Rajmunda Andrzejczaka. Co za umysł! I jaka kultura...

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Ta prawdziwa inteligencja cierpi biedę i głosowała w wyborach prezydenckich na pana Karola Nawrockiego - zacznie pracę od samych podstaw - jak mawiał pan Roman Dmowski, słowem: odbudowę Państwa Polskiego, otóż to: łatwo jest niszczyć, trudno - odbudowywać, jeśli chodzi o mnie: odpoczywam - jestem wykończony pod względem psychicznym i fizycznym i metafizycznym.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane 2 Czerwca 2025 przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)