Spojrzenie Innego

[Antanamir]

Nie jestem sobą, gdy nie patrzysz,

jestem szeptem w zamkniętej klatce,

zbiorem snów bez obudzenia,

cieniem myśli w gęstej matce.

 

Nie istnieję — tylko czekam,

aż mnie złożysz wzrokiem z nutek,

aż Twoje spojrzenie przetka

mój kształt ciszą, moim smutkiem.

 

Bo to Ty mnie przywołujesz,

Ty, co widzisz — i rozumiesz,

że bez Ciebie jestem pusta,

choć mój głos się w słowach tłumacz.

 

Inny trzyma we mnie sekret,

który sama boję wyznać,

bo dopiero w Twoim lustrze

mam odbicie, mogę istnieć.

 

Nie wybieram — jestem sobą,

bo Ty patrzysz i mnie składasz.

Miłość? Może. Może przepaść.

Lecz bez Ciebie… nie ma zdarzeń.

[Alicja_Wysocka]

@Antanamir

Nie istnieję — tylko czekam,

aż mnie złożysz wzrokiem z nutek,

 

Smutne to czekanie, ale z cudnie wyszukanych słów.