Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie literackim im. Stefana Żeromskiego pt. „Szkoła w nas”, którego myślą przewodnią jest cytat z wiersza „Na rubieżach tęsknoty” autorstwa Jerzego Krzeczowskiego  

Szkoła skończona; czeka otchłań życia –
nie patrząc w kolej dni dawnych i minut –
poszliście bezpamiętni szkoły
w wir życia z sercem i tak pełnym spleenu

(Młodzi Idą, nr 7-8 (25-6)

Cytowany fragment stanowi inspirację do napisania własnych wspomnień i przeżyć związanych z szkołą, wchodzeniem w dorosłość, powracaniem po latach w mury placówek edukacyjnych i do osób ważnych w latach szkolnych. Termin nadsyłania prac do 12 maja br. Zapraszamy wszystkich – niezależnie od wieku.

Konkurs organizujemy wspólnie z I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Stowarzyszeniem Absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach „Żeromszczacy” oraz Pedagogiczną Biblioteką Wojewódzką im. Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. Wydarzenie ” jest  częścią projektu, który ma na celu uczczenie trzechsetnej rocznicy powstania najstarszej kieleckiej  szkoły. W jego ramach zaplanowaliśmy szeroki blok edukacyjny, obejmujący warsztaty, spacery oraz konkursy. Pod koniec września tego roku Muzeum Historii Kielc otworzy wystawę czasową pt.  „W szkolnej ławie. 300 lat najstarszej szkoły średniej w Kielcach. 

 

Regulamin: 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

W Konkursie przewidziane są następujące nagrody:

·         miejsce I: 3 tysiące złotych

·         miejsce II: 2 tysiące złotych

·         miejsce III: 1 tysiąc złotych

·         wyróżnienia: nagrody rzeczowe

Termin nadsyłania prac: 12 maja 2025 r.

Ogłoszenie wyników: 30 czerwca 2025 r.

Termin Gali: zostanie podany w dniu ogłoszenia wyników Konkursu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...