Wzgórza dalekie i bliskie - 1

[Nokata]

Wyszłaś do ogrodu latem
po rannej rozgrzana kąpieli
by aksamitem krytą wonnej skóry
Róże z rosy osuszyć,
a chwila spokoju trwającą się cieszyć
Na trawie ciepło blasku zbierałaś

I taka nieziemską istotą Cię ujrzałem.

Nie wiem czy oszołomiony
swym snem tylko i jego rozkosznym marzeniem
Czy ciała doskonałego
godnego być dotykanym jedynie
zmysłu szaleństwem tchnienia
muśnięciem


Jak dobry Majster Bieda
nad rowem przycupnąłem a wzgórza
dalekie bliskie mi przysłoniły
i w skwar południa obłoków trudzenie
rosy tej cudownej aromatem
czarę dostałem wypełnioną po brzegi

[Magdalena C]

Przy pierwszej części nasuwa mi się obraz z "Pana Tateusza".
Młodzieniec widzi Zosię i popada w zachwyt. Jakoś tak za bardzo mi to klasykę przypomina. Nie wiem czy to dobrze.
A druga część.
No MAjster Bieda zmienia juz klimat wytworzony na poziomie mojego umysłu. Bieszczady i SDM. Nieuniknione, jak dla mnie powiązania.
A mozę to dobrze czerpać z przeszłości. Z mistrzowskich wykonań?
Tak jakoś nie mogę odebrać wiersza obiektywnie.
Kontunuacje i nawiązania - gdzieś to słyszałam.
A mozę się mylę?

Dziunia

Peace

[sub]Tekst był edytowany przez Magdalena C dnia 29-09-2003 16:46.[/sub]

[Adam_Szadkowski]

Słaby wiersz czytam. Warto, proszę Pana, własny styl osiągać i kształcić, a nie na wytartych szlakach łazić, bo nudne i mało prawdziwe.

Adam

[Nokata]

Witajcie!
Magdo, zupełnie niezamierzone to skojarzenie, gdzyż Adasia nie specjalnie lubię. Za to pozwole sobie zauważyć, że Majster Bieda jest autorstwa Wolnej Grupy Bukowina... Tak Tym razem nawiazanie jest zupelnie świadome. Takim do MB nieco podobny w pewnym okresie życia byłem, W tym roku właśnie nie przyszedłem już tam, gdzie co roku przychodziłem. Ona mnie zatrzymała. Nie żaluję tego.

Adamie: dziękuję za tak rzeczowe, cenne i budujące wskazówki. Zapewne poprawią mój warsztat i wyniosą mo kunszt składania wyrazów i metaforą majenia słowa na poziomy o jakich nikomu sie dotąd nie śniło....