Współczesne rozważania

[Noa]

izolacja
cel
pieniądz
oto bogowie naszych czasów

pożółkłe fotografie,
stare albumy
związane błękitną wstęgą
już dawno zniknęły

tradycja ulega
degradacji
a każda odnaleziona bliskość
przeobraża się w
obietnice bez pokrycia

walczymy
choć przegrywamy
pragniemy
mimo wiecznego
niezaspokojenia

karmione dzieci
pokarmem sławy
odchodzą od nas
przepełnione żądzą nienawiści

wkrótce
z premedytacją zaczną
zabijać piękno
ludzkości


odwracam wzrok
czuję strach
o jutro
dzisiaj
o siebie
przecież ta sama glina

walka sprzeczności
nie daje spokoju
czy mi się uda?

[Oscar Dziki]

czy co Ci się uda?

[Włodzimierz Nabkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadza się, wiersz stoi w sprzeczności z I Prawem Logiki Poetyckiej Wilde'a !

A tak w ogóle to urocza dwuznaczność w tych udach i się udawaniu.
Pewnie "niechcący" :)
Jeśli autorka pozwoli, kiedyś wykorzystam

[Agnes]

enterowanie tekstu wiersza nie czyni:(

[Włodzimierz Nabkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Agnes, oddajmy Autorce chociaż trochę sprawiedliwości
za te uda :)

tak całkiem poważnie, to problemy tego wiersza są trzy:
za długo, za enterowo-bezcelowo, za po prostu
jakoś tak.

pozdrawiam

[Agnes]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ależ oczywiście, oddaję za te uda...

pokłony
agnes

[Noa]

Cóż uda się czy nie uda kobiece... ale przyczyniło się to do jakichkolwiek komenarzy :)

Nie twierdzę, że zostanę wielką poetką, a i swojej "wybitnej" twórczości nie traktuję zbyt poważnie. Ale żeby pokłony... :)))

Wiadomo, że raz wyjdzie spod pióra (a raczej klawiatury) coś fajnego, a później coś znacznie gorszego. Najwyraźniej dzisiejszy mój debiut należy do tej drugiej kategorii. Na szczęście nie poddaję się łatwo i co jakiś czas planuję podrzucić jakiś wiersz na forum. Może z Waszymi propozycjami i dłuuugoletnim stażem w pisaniu "uda się" naprawić moją wrażliwość poetycką.

Pozdrawiam
Noa

PS. Po 10 wierszu bez przychylnego komentarza - obiecuję, że nie będę zaśmiecać forum

[Noa]

a więc przedstawiam drugą wersję powyższego wiersza, niestety już bez ud...


"Współczesne rozważania"

izolacja
cel
pieniądz
bogowie naszych czasów

karmione dzieci
pokarmem sławy
odchodzą od nas
przepełnione żądzą nienawiści

wkrótce
z premedytacją zaczną
zabijać piękno
ludzkości


odwracam wzrok
czuję strach
o jutro
dzisiaj
o siebie
przecież ta sama glina

wewnętrzna walka
sprzeczności
nie daje spokoju

czy wytrwam?

[Włodzimierz Nabkowski]

może trochę odpatosować? "piękno ludzkości" i takie tam...

[Noa]

To była ciekawa lekcja! Nie sądziłam, że wersyfikacja może tak diametralnie zmienić wiersz.
A jednak...

A może zostawić samo "piękno"?

Dziękuję za pomoc i cierpliwość. To było miłe.

Noa

[Martencja M]

Druga wersja znacznie lepsza i nie przerażaj się, początki zawsze bywają trudne. Najważniejsze, że jesteś chętna i do pracy, jak również do współpracy.

Z zaintersowaniem będę do Ciebie zaglądać...

Pozdrawiam
Martencja