Jakże

[Patixson]

 

Jakże ma dusza umiera
Jakże me serce cierpi
Jakże ukoić ten ból,
w obliczu mej śmierci.

Zapatrzeni w punkt niewielki
Słuchając słów tak mało istotnych
W nieładzie panującej scenerii
Zgubieni, w ukazanej przygodzie.

Jakże w chwili tak krótkiej
Jakże przestrzeń ta czysta
Jakże horyzont przede mną 
się tak skrycie otwiera.

Zbędnie zatraceni w tytule
Bez ekscytacji - wręcz zniesmaczeni
W sekundzie pobudzeni, wstali - wybiegli
Lecz w oddali już pustka - spóźnieni...   

Jakże finał to przykry
Jakże zniesmaczenie tak odczuwalne 
Jakże brak satysfakcji,
w tym wszystkim nam dane.
 

[moina]

@Patixson płynna treść, poetycko wybrzmiewa z refleksją w tle

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.