Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka Kochana, nie wiem co decyduje o byciu wierszem, choć te słabe intuicyjnie wykrywam ;). Jeśli rachunek się zgadza, to niech będzie. :D 

 

@Marek.zak1 Czy środkowy, najsłabszy w sztafecie ma zrezygnować z biegania? ;) musi tylko ćwiczyć i poskromić ego, które niedojrzałe, może popadać w skrajności. 

 

Ściskam oboje. Bb 

Opublikowano

@beta_b

Nie rozumiem czemu ucisza się - smutek, żal, przygnębienie, większą lub mniejszą rezygnację.

Dobrze jak to się z nas lub z kogoś uleje.

Mało tego uważam że takie wiersze dla kogoś kto nie umie tak składać słów, są swego rodzaju pomostem w "oswojeniu" .

Jakkolwiek to nie zabrzmi - masz ogromny talent w pisaniu trudnych emocji w sposób; harmonijny, płynny, subtelny..

Opublikowano

Najlepszy sposób to nie nie chcieć za wiele. Oglądałem ostatnio program o japońskich pracownikach(głównie korporacji).

30 tysięcy samobójstw rocznie z powodu przepracowania lub stresów związanych z pracą. To daje do myślenia.

Opublikowano

@Gosława ściskam

@Domysły Monika emocje trzeba oswajać i przeżywać. Uciszanie, joga, używki, bieganie itp. zamiata je pod dywan. Zgadzam się z Tobą. Za komplement dziękuję. 

@andreas samobójstwo z przepracowania to autodestukcja i brak podstawowego kontaktu ze sobą. Uwaga, nie naśladować. 

 

Dzięki za lekturę. Pozdrawiam. Bb

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... i tak trzeba, nikt inny za nas tego nie zrobi.

... to zapewne metaforyczne.. zabłyśnięcie.. osobiście, nie lubię błyszczeć w tłumie...

wygodniej przechodzić niezauważoną, wtedy łatwiej czynić obserwacje.. ;) dla treści wierszy, np... :)

Beatko... praca, nauka, analiza.. i cierpliwość... niczego nie ma.. natychmiast.

Pozdrawiam.

Opublikowano

praca i praca i tylko praca

sam talent tutaj już nie wystarczy

Ty masz pomysły i co tu gadać

ubieraj w słowa powiem otwarcie

 

metaforyka celnie ujęta

dobrana fraza wiedzie roztropnie

zaś rytm i rym dodatek piękny

a wszystko inne - niech to gęś kopnie

:)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

przepraszam o żadnym konflikcie nie wiedziałem - każdy ma swoje poglądy i możemy się spierać ale że warczymy to się o sobie dowiedziałem

nie pozostaje nic innego tylko powarczeć: wrrrrrrrrrrrrrrrrr.....   wrrrrrrrrrrrrrr.........wrrrrrrrrrrrrrrr......

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Najcudowniejsza księga  z okładką syntementem  namalowaną  domu rodzinnego własność  uśmiechnij się lekko  czas kartki z niej wyrwać  na których imię twoje widnieje widniało. Przed laty  bałeś się i martwiłeś kiedy ta chwila nadejdzie  lecz jakże niepotrzebnie  twoja ręka nigdy nie zawiedzie a pięścią w narzucone uderzy  nie jesteś niczyim kronikarzem  bo to twoje usta  nie sługi-skryby  szczerym życiem są natchnione. Zapamiętaj  Prawdzie kołysanka niepotrzebna wystarczy że blask gwiazd ujrzy  na twoim niebie bezchmurnym  marzyłeś popłynąć w miejsce  niegdyś palcem wskazane    przez malutkiego chłopca chłopczyka. Dzisiaj inaczej śnić trzeba  szum fal zdołać usłyszeć  piasku nabrać garść  odczuć powiew bryzy  wiatru prawdziwego wyzwolenia 
    • Z cyklu: Inni wrzucają, my wyławiamy     Niechaj płonie   Gracja zaczęła się umawiać ze Szczerością Nie przejmowała się wszędobylską ilością   Miała gdzieś jej nadzieje i grzechy Mówi cześć, od dechy do dechy   I się zdarza, i powtarza Szczerość kolejne okoliczności stwarza   Gracja nie wie co powiedzieć Przecież chciała w ciszy siedzieć   A ta szczerość dokazuje I na film jakiś, Grację szykuję   Musisz to zobaczyć mała Nie ważne, że Gracja nie chciała   I tak dzień za dniem ten mijał I się natłok szybko zwijał   Aż tu nagle, nie do wiary Z innej strony, szczerości zamiary   Przyszła Szczerość raz z kwiatami Z całym naręczem, bukietami   Gracja się zarumieniła I od pomysłu Szczerości już nie stroniła   Aby podpalić cały świat Zaoferować kwiatowy mat   Gracja nie dopytywała po co Stronniczość, wychodzi spać tu nocą   I w miłosnym uścisku deptali pożogę Szczerość z Gracją, i dalej w drogę   Udeptaną ścieżką, spalone dziedziny Zostali razem, i zdziwione kwiatów miny                            //Marcin z Frysztaka       Piszę opowiadania, sztuki teatralne, dialogi kabaretowe i wiersze   Wszystkie moje książki          Za darmo Znajdziesz na stronie:         wilusz.org
    • @Wiesław J.K. Tak. W rzeczy samej M.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
    • @Dominika Moon zakochałam się w treści. Ma moc, wydźwięk!!! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...