Emily Jane Brontë - Zatarty Długą Niedbałością (Long Neglect Has Worn Away)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Zatarty długą niedbałością

Na pół, czarowny uśmiech miły;

Czas rozkwit zastąpił szarością;

Pleśń i wilgoć twarz poplamiły.

 

I tylko jedwabnych włosów splot,

Pod rysunkiem spleciony ściśle,

Rysy tej twarzy przywodzi w lot,

Maluje ich obraz w umyśle.

 

Piękne dłonie do mnie pisały,

- Nie wątp w moją wierność kochanie; -

Prędko zgrabne palce śmigały,

Gdy pióro kreśliło to zdanie.

 

I Emily (1837):

Long neglect has worn away

Half the sweet enchanting smile;

Time has turned the bloom to gray;

Mold and damp the face defile.

 

But that lock of silky hair,

Still beneath the picture twined,

Tells what once those features were,

Paints their image on the mind.

 

Fair the hand that traced that line,

“Dearest, ever deem me true”;

Swiftly flew the fingers fine

When the pen that motto drew.