beny7777 Opublikowano 5 Marca 2025 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2025 Z bólu powstałem, z bólem odejdę Serca mego nie wypełnia trwoga Czemu miałbym się nadmiernie smucić Gdy droga śmierci prowadzi do Boga Gwiazdy wyszyte w hebanowym płótnie Noce ich krótkie tak jak i rozmiar One i ja znikniemy w ciemności Lecz ja na przekór non omnis moriar Mnie jednak smutek często też dopada To rolnik sadzący goryczy nasienie Gdy myślę o stracie tych, których kocham Wnet głowę moją spowija zmartwienie Myślenie o tym już dawno mi odebrało słuch Więc nieustannie zbieram w sobie ból Bym mógł go wszystkimi komórkami czuć 1
Alicja_Wysocka Opublikowano 5 Marca 2025 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2025 (edytowane) @beny7777 Pięknie wykreowane obrazy, takie jak „gwiazdy wyszyte w hebanowym płótnie”dodaje głębi i wzruszającej refleksji nad nieuchronnością cierpienia i miłości. Miłego dnia :) Edytowane 5 Marca 2025 przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)
beny7777 Opublikowano 5 Marca 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2025 @Alicja_Wysocka Bardzo mi miło :) Dziękuję bardzo i także życzę miłego dnia
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się