Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Warszawa Gdańska 07-07-1978



zero czterdzieści pociąg odjeżdża
choć ludzi mało on mknie po szynach
w całym pociągu ludzi 30
a w tym przedziale jest ich 9-ciu

cisza w przedziale cisza w pociągu
ludzie nie pisną nawet pól słówka
w całym pociągu ludzi 30
a w tym przedziale jest ich 9-ciu

i choć przedziałów też jest trzydzieści
i każdy mógłby zająć choć jeden
w całym pociągu ludzi 30
a w tym przedziale jest ich 9-ciu



*ten wierszyk to w sumie taki żarcik
co nie umniejsza faktu,
że kiedyś był taki pociąg i takie zdarzenie*



[sub]Tekst był edytowany przez blazen dnia 29-09-2003 16:50.[/sub]

Opublikowano

Dzięki Orinoko za przychylny komentarz.

W sumie nie mam czego się wstydzić jest rytmiczny lecz wkradł się jeden błąd w wersie:

"i choć przedziałów jest trzydzieści"

powinno być

"i choć przedziałów jest też trzydzieści"

aby zachować rytm i ilość zgłosek

a nie wiem jak się poprawia błędy na tym portalu.

Opublikowano

...
...yyyyy....
..a ja dzisiaj...bede chyba ...yyy...znaczy sie niezbyt sie nadaje by cokolwiek komentowac...ale...
..ale skoro juz jestem u Ciebie "blazen"..:)
..to chce powiedziec ..ze mnie 0,40...dzisiaj kojarzy sie z tym co wypilam...
..a raczej z procentami owego czegos..:)...
..i chociaz nie pite w pociagu...to smakowala tak samo rewelacyjnie...
..a wchodzilo...
...ech...jak po torach ..:)
..pozdrawiam...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...