Dekaos Dondi Opublikowano 8 Stycznia 2025 Zgłoś Opublikowano 8 Stycznia 2025 ty z.nów księżycu świecisz szaleńczo zieleń obłoków mieszasz z błękitem klapką na muchy strącić cię z chęcią co tylko zaćmisz będzie odkryte lecz nie rozganiaj na niebie gwiazdek co ślicznym złotym świecą kolorem bo ktoś ci jeszcze strony przytrzaśnie jasne ciemniejsze i wypadkowe aż czarna dziura zalśniła w sobie ta która tuli zdarzeń horyzont wtem cały kosmos zaśpiewał słowem splotem przestrzeni możliwą chwilą 3
Jacek_Suchowicz Opublikowano 8 Stycznia 2025 Zgłoś Opublikowano 8 Stycznia 2025 ciebie słoneczko z każdym dniem więcej więc chcę zapomnieć o długich nocach o czarnych dziurach za dnia są piękne w horyzont zdarzeń wpadam gdy kocham :))))
andreas Opublikowano 9 Stycznia 2025 Zgłoś Opublikowano 9 Stycznia 2025 Z przyjemnością przeczytałem ten liryczny wiersz. "O dwóch takich co ukradły księżyc" bliźniaczki idąc nocą z Mysiadła ujrzały księżyc w lustrze mokradła więc go Lesia wprost do wora dla mamusi bo jest chora ale to Jarka na pomysł wpadła Pozdrawiam.
Dekaos Dondi Opublikowano 9 Stycznia 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Stycznia 2025 @Jacek_Suchowicz ↔Dzięki:)↔Bardzo mi przypadł do gustu Twój wierszyk:) Pod względem rymów, też:)↔Pozdrawiam:))) @andreas ↔Dzięki za całkiem zmyślny wierszyk księżycowy. A zatem współpraca, przeważnie popłaca:)↔Pozdrawiam:) 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się