Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Na wschodniej*

 

Północy: zapada głęboki zmrok
nad jasnym porankiem życia - nadchodzi
chłodna - mgła

 

i kamienne duchy powstają: palcami 
wskazują: und dort teufel und dort teufel -
już zgasło słońce 

 

nad niemieckim horyzontem -
delet, przechodniu, zawsze mów prawdę:
zamordowano: historię - Jedwabne...

 

*więcej informacji Państwo znajdą w następujących esejach: "Komentarz - komentarz odautorski" i "Mój drogi świecie" - Autor:

 

Łukasz Jasiński (listopad 2024)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@violetta

 

Polski Portal Literacki - tutaj znajdziesz wiersze, poezje, bajki, teksty piosenek oraz interpretacje wybranych dzieł wielu autorów.

 

Pani Domu - czasopismo skierowane do kobiet, każde jego wydanie zawiera artykuły poświęcone: urodzie, modzie, zdrowiu i gotowaniu, reportaże i krzyżówki.

 

Źródło: Internet 

 

Czy wielce łaskawa pani przypadkiem nie pomyliła salonów?

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@violetta

 

Na Fabrice Librorum, Opowi, Nieszufladzie i Poezji Polskiej - nie chcieli mnie, więc: nie pcham się tam - gdzie mnie nie chcą - ich strata, publikuję tylko i wyłącznie - tutaj, sporadycznie: na Facebooku w komentarzach.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@violetta

 

Nie, proszę pani, proszę podać nieistniejące już tytuły, dam pani przykład: publikowałem kiedyś na "Krytyce Literackiej" - nie istnieje już... Nie można rzucać słów na wiatr lub po prostu...

 

- Nie pamiętam...

 

Trzeba podawać fakty, a jeśli pani zmyśla - nie należy mówić:

 

- Nie pamiętam...

 

Proste i logiczne?

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 2 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

                       Kłamstwo Oświęcimskie*

 

          Instytut Pamięci Narodowej - prowadząc śledztwo w sprawie zbrodni w Jedwabnem z dziesiątego lipca tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku - przyjął trzy hipotezy dotyczące odpowiedzialności za masakrę żydów i po zebraniu relacji i analizie dowodów przyjęto, iż zbrodni tej dokonali Polacy z niemieckiej inspiracji - wykluczono tym samym wyłączną odpowiedzialność Niemców i Polaków.

 

Źródło: DZIEJE.PL

 

*zrobiłem drobną edycję - treść bez zmian 

 

           A ekshumacja została przerwana natychmiast po tym - jak w zbiorowej mogile znaleziono niemieckie łuski od karabinów maszynowych - co przeczy teorii o spaleniu w stodole, proszę również pamiętać - żydzi też mordowali Polaków po wkroczeniu Armii Radzieckiej, oczywiście: to jest polska ziemia już od czasów prehistorycznych i wara wam od mojej ziemi - po zdobyciu władzy wszystko dokładnie zbadamy - zapraszając jako obserwatorów - przedstawicieli Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, Organizacji Narodów Zjednoczonych i Niezależnych Ekspertów Naukowych - Światowych.

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Wiesław Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   "Tropy wbite twardo w leśny mech jak stygmaty raniły boskie gaje" - to zdanie urzekło mnie!   Połączenie sacrum z bestią, kniei z morderstwem, chochołów z armią - obrazy gęste i niezwykłe.
    • ciemność już nas nie skleja rozłazi się pod skórą zostawiłaś we mnie fantomy zamykam je bezimiennie dotyk gnije w pamięci odpada płatami nie ma ciebie woda w czajniku wrze a coś dalej się odrywa mięso nie przyjęło twojego odejścia twoje imię wbite głęboko migruje ciało obce naczynia pękają po cichu kiedyś byliśmy jednym ciężarem teraz rozpadamy się w dwie osobne przepaście dłonie zniknęły ale ucisk trwa zaciska się tam gdzie się kończyłaś jest otwór jałowy bo wszystko już wyciekło ciemność cieńsza teraz ale ostrzejsza przechodzi przeze mnie na wylot i nic się nie kończy zostaje w środku jak miejsce po przejściu i nagle nie było już nawet bólu tylko funkcja            
    • @Kwiatuszek   "Studentskiej" kosteczka - choćby w wyobraźni – Smakuje najlepiej w dowód przyjaźni. A zapach tej kawy, co w kubku się parzy, Uśmiech maluje na jego twarzy.
    • @Andrzej_Wojnowski   Piękny!  Ostatnia strofa zostanie w mojej pamięci!  Taniec, który nie gaśnie mimo że muzyka ucichła - piękna metafora na to, czego nie da się odłożyć, choć czas minął. Wiersz miłosny z prawdziwą melancholią - rytmiczny, z refrenem wspomnień. Bardzo mi się podoba. 
    • nadgryzam dzień pierwszy kęs o smaku deszczu zero pragnień zero cukru wdech i wydech potem mała kawa zabielona szybszym tempem marzenia gdzieś na kolejnej stronie we wstępie kilka uwag o życiu i raju zakochanym w Bogu   myśli mokną ulewa trwa wiosna wiosłuje łyżeczką   powiewają majowe flagi mijam samotne rowery mknące ku zielonym światłom
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...