Hermann Hesse - Płomień (Die Flamme)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Czy pośród błyskotek ruszysz w tany

Czy twe serce od zmartwień boleje

Dzień w dzień nowy cud będzie ci dany

Gdy płomień życia w tobie jaśnieje.

 

Jedni pozwolą by się wypalił,

Upojeni chwilą przyjemności,

Inni zaś będą troskliwie dbali

I dzieciom przekażą swe zdolności.

 

Lecz swoje dni ten tylko utraci,

Kto idzie mglistą krainą cienia,

Kto w utrapieniach dnia się zatraci

I w życiu swym nie czuje płomienia.

 

I Hermann:

Ob du tanzen gehst in Tand und Plunder,

Ob dein Herz sich wund in Sorgen müht,

Täglich neu erfährst du doch das Wunder,

Dass des Lebens Flamme in dir glüht.

 

Mancher lässt sie lodern und verprassen,

Trunken im verzückten Augenblick,

Andre geben sorglich und gelassen

Kind und Enkeln weiter ihr Geschick.

 

Doch verloren sind nur dessen Tage,

Den sein Weg durch dumpfe Dämmrung führt,

Der sich sättigt in des Tages Plage

Und des Lebens Flamme niemals spürt.

[violetta]

Oj mój ulubieniec:) 

[andreas]

Na mój gust zgranie przetłumaczony.

 

"Jedni są wiecznie młodzi, drudzy wiecznie starzy.

To kwestia charakteru, a nie kalendarzy" - Sztaudyger