Dorothy Parker - Z Listu Od Lesbii (From the Letter From Lesbia)

[Andrzej P. Zajączkowski]

... I tak, chwalić bogów, Catullus już w podróży!

I moja droga, dam ci radę z dobrej chęci:

Kochanka bierz jak chcesz, lub możesz, niech ci służy 

Z wyjątkiem poety. Ci są wszyscy pogięci.

 

Ciągle jest tak samo - kłóci się, czy całuje

To wszystko jest melodią na jego fujarkę.

Zawsze coś tam opiewa, lub coś opłakuje;

A u mnie, przedsiębiorcy mają lepszą markę.

 

To co napisał, kiedy się zdechło wróblowi -

(Och, bardzo przykre - ponure, nudne treści!)

Udawałam rozpacz, chwaląc jak się wysłowił;

Głupiec! Ptaki ja zawsze miałam w nienawiści...

 

I Dorothy:

... So, praise the gods, Catullus is away!

And let me tend you this advice, my dear:

Take any lover that you will, or may,

Except a poet. All of them are queer.

 

It's just the same- a quarrel or a kiss

Is but a tune to play upon his pipe.

He's always hymning that or wailing this;

Myself, I much prefer the business type.

 

That thing he wrote, the time the sparrow died-

(Oh, most unpleasant- gloomy, tedious words!)

I called it sweet, and made believe I cried;

The stupid fool! I've always hated birds...

 

I banalny konkursik - sięgnijcie proszę pamięcią do szkolnych ław i napiszcie w komentarzach z jakiego wiersza Catullusa natrząsa się Doroty. 

[Amber]

@Andrzej P. Zajączkowski Dorothy Parker w „Z Listu Od Lesbii” humorystycznie nawiązuje do wiersza Catullusa „Carmen 3”, w którym autor opłakuje śmierć wróbla swojej kochanki Lesbii

 

Smućcie się, Kupidyny i Wenusy,
i cokolwiek jest z uprzejmych mężczyzn:
umarł wróbel mojej dziewczyny,
wróbel, rozkosz mojej dziewczyny,
którego kochała bardziej niż własne oczy.
Bo był słodki jak miód i znał swoją panią tak dobrze,
jak dziewczyna zna swoją matkę,
ani nie ruszał się z jej kolan,
ale skacząc to tu, to tam,
zwykł ćwierkać nieustannie do swojej pani:
która teraz przechodzi przez tę ponurą podróż,
skąd odmówili powrotu komukolwiek.

Ale niech ci się źle potoczy, zła ciemności Orkusa,
ty, który pożerasz wszystkie piękne rzeczy:
i tak pięknego ptaka zabrałeś mi,

O zły uczynku! O nędzny wróblu!
Teraz z twojego powodu w żałobie po tobie mojej dziewczyny,
lekko spuchnięte małe oczy są czerwone od płaczu. :))

 

[iwonaroma]

;)

 

 

[Andrzej P. Zajączkowski]

@Amber Właśnie ten. Doskonale. Wyobrażam sobie, jak się nudziła na lekcji (może wykładzie)...

[andreas]

@Andrzej P. Zajączkowski

A mnie rady tej pańci skojarzyły się z moim limerykiem.

 

Filatelistka

 

chciał inteligent z Tarnowskich Gór

przygruchać Zośkę na kalambur

nie rozbawił żart panienki

bo rozumek miała cienki

szczęśliwie wciągnął ją znaczków zbiór

 

Pozdro.

[poezja.tanczy]

@Andrzej P. Zajączkowski

Bo co ten ptak, na ten upadek

Jeden to znak, chwalić rozwagę

 

Aż się uśmiechnąłem

Wiersz prawdę Ci powie :)

M.