kasztanek

[klaks]

mniejszy zmatowiały
czymś zadrapany

to właśnie jego
wybrał Julianek

oburzyły się błyszczące
wielkie kasztany

obserwuje je teraz przez
okno jak w złości mokną

mały wyśmiany
kasztanek
 

[error_erros]

@klaks  Jako posiadacz syna imieniem Julian - rzeczywiście wypychającego kieszenie kasztanami - jestem dumny z bohatera Twojego wiersza, że szuka "tego czegoś", a nie bierze, co popadnie ;D

[klaks]

@error_erros Bardzo mi miło :)), pozdrawiam 

[viola arvensis]

@klaks przeurocze :)

[klaks]

@viola arvensis Dziękuję :)

[poezja.tanczy]

@klaks

Bo na wybór, co zasada

Jeden krzyczy zawsze, zdrada

 

tak to jest

A wiersz piękny!

M.

[wierszyki]

Kasztan na deszczu lśni jaśnie pasza.

Kasztanek wysechł - Julek ogłasza

 

I w kuble śmieci znika po fecie,

Dziś wszystko chwilkę zajmuje dzieci.

 

;) 

[piąteprzezdziesiąte]

Kasztanowe Ludziki o twarzach po przejściach...

Pozdrawiam.

[klaks]

@poezja.tanczy Pięknie dziękuję :)

@agfka Pozdrawiam :))

@piąteprzezdziesiąte Pozdrawiam serdecznie :)