Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@violetta Urocza, ale tak dla dwulatka, bo inaczej wyląduje w buzi... Pomyśl o takiej plastikowej, piszczącej, którą można zabrać do wanienki, oczywiście za jakieś pół roku i o grzechotce, wybierz czerwono-żółtą, to pierwsze kolory, które dzieci potrafią rozpoznać

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

@Somalija ja będę już trzymiesięcznej pokazywała, co ty, półroczne dziecko już takie rzeczy ogląda:) zajmowałam się siedmiomiesięcznym, to iPad był na stoliku i z rękami mocno przytwierdzony do miseczki, bo inaczej pluł:) teraz dzieci to są fantazyjne i szybciej się uczą:)

Opublikowano

@violetta Na spokojnie, niech dziecko rozwija się w swoim tempie. Oczywiście, że półroczne będzie patrzeć na książeczkę, ale jej włókniste elementy są niebezpieczne, może nabrać do ust kłaczków i będzie kaszleć lub zadławić się oderwanym uszkiem. Zobisz jak uważasz, ale pamiętaj o tym że można przebodźcować mały umysł...

Opublikowano

@violetta Poprostu mam doświadczenie z dziećmi... generalnie sprawy mają się tak, że jeśli poświęca się czas dzieciom, to nie ma się swojego życia, a jeśli chcemy iść na łatwiznę i dostaną telewizję, komputer, to jest koniec wychowania. Dziecko ląduje w innym świecie, jest jakby za szybą i nic go nie ciekawi, nawet ,,ćwir ćwir ".

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...